Burak ALTUNPAK, Hüsnü AYDIN, Fevzi CEBI, Feyza YAVUZ, Alpen GUMUSOGLU, Ahmet Cem DURAL, Deniz GUZEY
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Dergisi - 2026;13(1):62-71
Bu çalışma, benign multinodüler guatr ve toksik multinodüler guatr nedeniyle ameliyat edilen hastalarda cerrahi sonuçları, komplikasyon oranlarını ve insidental tiroid kanseri prevalansını karşılaştırmayı amaçlamaktadır. Bethesda II sitolojisine sahip 202 hastanın (110 MNG, 92 TMNG) retrospektif analizi yapıldı. Dahil etme kriterleri multinodüler guatr veya toksik multinodüler guatr tanılı yetişkinleri kapsarken; preoperatif malignite şüphesi, Graves hastalığı veya eksik verisi olan hastalar çalışma dışı bırakıldı. Tüm cerrahi işlemler, yüksek hacimli endokrin cerrahları tarafından intraoperatif sinir monitörizasyonu ve ultrasonik diseksiyon gibi standart teknikler kullanılarak gerçekleştirildi. Demografik veriler, ultrasonografik özellikler, cerrahi komplikasyonlar (hipokalsemi, rekürren laringeal sinir hasarı, hemoraji) ve nihai histopatolojik tanı verileri analiz edildi. Toplam 202 vakanın %19,8'i erkek, %80,2'si kadındı (ortalama yaş 49,8+/-12,2). TMNG hastalarında, MNG grubuna kıyasla ortalama nodül çapı anlamlı derecede daha küçük (26,1 mm'ye karşı 38,9 mm, p=0,001) ve hipoekoik özellik sıklığı daha yüksekti (%38'e karşı %26,4, p=0,03). Cinsiyet, yaş (p=0,059) veya postoperatif kalsiyum düzeyleri açısından anlamlı bir fark saptanmadı. İnsidental malignite oranları MNG grubunda %16,3, TMNG grubunda ise %8,6 olarak bulundu (p=0,10). Postoperatif kanama oranları istatistiksel olarak tam anlamlılığa ulaşmasa da (TMNG'de %5,4'e karşı MNG'de %0,9, p=0,09), klinik olarak dikkat çekici şekilde altı katlık bir artış gözlendi (OR: 6,26; %95 GA: 0,72-54,55). TMNG'nin cerrahi yönetimi deneyimli cerrahlar tarafından yapıldığında güvenlidir; ancak kanama riskindeki yüksek risk oranı perioperatif dönemde daha dikkatli olunmasını gerektirir. İnsidental kanser riski gruplar arasında anlamlı farklılık göstermemektedir; ancak TMNG'deki düşük prevalans, küçük nodül boyutunun preoperatif biyopsi doğruluğunu artırmasından kaynaklanıyor olabilir.
