YILMAZ ASLAN, ÖZER GÜZEL, ALTUĞ TUNCEL, ALİ ATAN
The New Journal of Urology - 2014;9(1):79-84
Erektil disfonksiyon (ED), tatmin edici cinsel performans için gerekli ereksiyonu sağlama ve sürdürmedeki yetersizliğin süreklilik kazanması hali olarak tanımlanır. Benign prostat hiperplazisi (BPH) ve ED sıklıkla ileri yaşta görülmekte ve ortak fizyopatolojiyi paylaşmaktadırlar. Her iki durum hastanın yaşam kalitesini olumsuz etkileyen önemli sağlık problemleridir. ED tedavisinde fosfodiesteraz tip 5 enzim inhibitörleri (PDE5i), BPH’da alfa bloker tedaviler birinci basamak tedavi olarak kullanılmaktadır. Son yıllarda BPH’ya bağlı alt üriner sistem semptomlarının (AÜSS) tedavisinde PDE5i’lerin kullanımı gündeme gelmiştir. PDE5i’ler hem erektil fonksiyonları hem de AÜSS iyileştirerek BPH’da monoterapi olmaya adaydır. Bu derlemede BPH’ya bağlı AÜSS olan hastalarda PDE5i’lerin kullanımındaki güncel durum tartışılmaktadır.
