U IŞIK, A YILDIZ, A TUNÇBİLEK
Türkiye'de Psikiyatri - 2009;11(3):112-121
Amaç: Bu çalışmanın amacı, Bir Devlet Hastanesinde görev yapan, yardımcı sağlık personelinin yaş, cinsiyet, medeni durum, çocuk sayısı, hizmet süresi, mesleği isteyerek seçme, mesleği kendine uygun bulma, mesleği uygulamadaki verim düzeyi, çalışma ortamından memnun olma, üstlerinden takdir görme, mesleki gelişime yönelik çalışma yapma, mesleği gelecek açısından değerlendirme durumları gibi değişkenlere göre, tükenmişlik düzeyinin saptanması ve karşılaştırılmasıdır. Yöntem: Tanımlayıcı olan çalışmada örneklem yapılmamıştır. Ankara Onkoloji Hastanesinde görev yapan 230 kişinin tümü örneğe alınmış, ancak, 20 kişi araştırmaya katılmayı kabul etmeme, izinli veya raporlu olma nedenleri ile kapsam dışı bırakılmış, çalışma 210 kişi üzerinde yürütülmüştür. Veriler, araştırmacı tarafından Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve sosyodemografik bilgilerin yer aldığı soru formlarının gözlem altında uygulanması ile toplanmış, SPSS‘de analiz edilmiş ve istatistiksel analizde t testi, tek yönlü varyans analizi, tekrarlı ölçümler için varyans analizi testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma grubunun GT puanları açısından yaş, hizmet süresi, mesleği isteyerek seçme, mesleği kendine uygun bulma, mesleki uygulamadaki verim düzeyi, çalışma ortamından memnun olma, üstlerinden takdir görme, mesleki geleceği değerlendirme grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Duyarsızlaşma (D) alt ölçeği puanları açısından, yaş, medeni durum, çocuk sayısı, hizmet süresi, mesleği isteyerek seçme, mesleği kendine uygun bulma, mesleki uygulamadaki verim düzeyi, çalışma ortamından memnun olma, üstlerinden takdir görme, mesleki geleceği değerlendirme grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Kişisel başarı (KB) alt ölçeği puanları açısından, yaş, çocuk sayısı, hizmet süresi, halen çalışılan iş yerindeki hizmet süresi, mesleği isteyerek seçme, mesleği kendine uygun bulma, mesleki uygulamadaki verim düzeyi, çalışma ortamından memnun olma, üstlerinden takdir görme, mesleki geleceği değerlendirme grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Duygusal tükenme (DT) alt ölçeği puanları açısından ise, çocuk sayısı, mesleği isteyerek seçme, mesleği kendine uygun bulma, mesleki uygulamadaki verim düzeyi, çalışma ortamından memnun olma, üstlerinden takdir görme, mesleki geleceği değerlendirme grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir farklılık saptanmıştır. Sonuç: Yaş, çocuk sayısı, toplam hizmet süresi ve halen çalışılan kurumdaki hizmet süresinin artışıyla tükenmişlik düzeylerinin düştüğü, mesleklerini isteyerek seçenlerin, mesleklerini kendilerine çok uygun bulanların, meslek verimini çok iyi olarak belirtenlerin ve çalışma ortamından her zaman memnun olanların düşük tükenmişlik düzeyleri gösterdiği bulunmuştur. Gelecekte mesleklerini bırakıp başka mesleğe geçmek isteyenlerin tükenmişlik düzeylerinin ise yüksek olduğu gözlenmiştir.
