GÜLAY TAŞCI
Genel Tıp Dergisi - 2021;31(3):257-261
Amaç: Yapılan literatür taramasında, X ilinin verilerini bir yılı esas alarak ele alan bir konsültasyon-liyezon psikiyatrisi çalışması bulunmadığı görülmüştür. Bu çalışmanın amacı bir yıllık süre içerisinde istenen psikiyatri konsültasyonlarını geriye dönük olarak tarayarak, hastaların demografik verilerinin, fiziksel ve psikiyatrik tanılarının ve aldıkları tedavilerinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Hastanemizde yatarak tedavi gören veya acil servise ayaktan başvuran, psikiyatri konsültasyonu istenen 18 yaş ve üstü hastaların verileri, hastane kayıt sistemi üzerinden incelenmiştir. Yaş, cinsiyet gibi sosyodemografik veriler, konsultasyon isteminde bulunan bölüm adı, bu bölümlerdeki ana yatış tanısı ve konulan psikiyatrik tanılar yapılandırılmış bir forma kaydedilmiştir. Tanısal değerlendirme, DSM-5 tanı kriterlerine göre yapılmıştır. Araştırmada incelenen veriler için tanımlayıcı istatistiksel analizler yapılmıştır. BULGULAR: Toplamda 961 hastaya psikiyatri konsültasyon hizmeti verilmiştir. Hastaların 511’i (%53.2) kadın, 450’si (% 46.8) erkeklerden oluşuyordu. Kadınların yaş ortalaması 53.65±21.5 yıl, erkeklerin ise 57.59±21.38 yıl idi. Bunlardan 23 (%2.4) kişi acil servise ayaktan başvuran, 204 (%21.2) kişi yoğun bakım ünitesinde (YBÜ), 280 (%29.1) kişi cerrahi servislerde, 454 (% 47.3) kişi ise dahili servislerde yatarak tedavi gören hastalardı. Konsültasyon istemlerinin büyük kısmı; konsültasyon isteme gerekçesi göstermeksizin hastanın psikiyatrik yönden değerlendirilmesi (%68), kaygı (%7), uykusuzluk (%5) ve operasyon öncesi psikiyatrik değerlendirme (%5) nedeniyledir. Diyabet (DM), hipertansiyon (HT) gibi endokrinolojik hastalıklar (n=228, % 23.7), KOAH (kronik obstruktif akciğer hastalığı), astım gibi göğüs hastalıkları ile ilgili hastalıklar (n=165, %17.2) en sık eşlik eden fiziksel hastalıklardı. DSM-5 tanı kriterlerine göre konulan psikiyatrik tanılar ise; anksiyete bozuklukları 409 (%42.6), depresif bozukluk 131 (%13.6), uyum bozukluğu 70 (%7.3) kişi ile en sık konulan tanılar idi. Hastaların %68.5’i antidepresanlarla, %4.7’si antipsikotiklerle tedavi edilmiş olup, % %19.8’ine ilaçsız izlem önerilmiştir. Öz kıyım girişiminde bulunan hastalar 123 (% 12.8) kişi idi. Hastalardan 71 (%57.73)’i kadın, 52 (%42.27)’si erkekti. Hastaların yaş ortalaması 30.64±5.64 idi. Depresif bozukluk ve anksiyete bozukluğu en sık konulan tanılardı. SONUÇ: Çalışmamızda en fazla konsültasyon istemi göğüs hastalıkları ve dahiliye kliniklerince yapılmıştır. En sık konsültasyon isteme nedeni ise bir gerekçe göstermeksizin hastanın psikiyatrik yönden değerlendirilmesi olarak bulunmuştur. Yapılan psikiyatrik değerlendirme sonrasında en sık konulan tanılar anksiyete ve depresif bozukluklar olmuştur. Bu çalışma X ili psikiyatri konsültasyonlarını inceleyen ilk çalışmadır. Bu çalışma ile diğer illerde yapılan çalışmaların karşılaştırılması ve psikiyatrik yaklaşımlara yön vermesi amaçlanmaktadır.
