Hamza YILDIZ, Ece AYTAN, Ebru OPÇİN, Melike NEBİOĞLU YILDIZ
Medical Journal of Bakırköy - 2026;22(1):8-17
Amaç: Türkiye'de genç hekimlerin gidişiyle ciddi bir hekim kaybı yaşanmaktadır. Bu çalışmada bir üniversite hastanesinde görev yapan asistan hekimlerin işten ayrılma niyeti oranları ve ilişkili faktörlerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır . Gereç ve Yöntem: Ankete dayalı, kesitsel olarak planlanan bu çalışma bir devlet üniversitesi hastanesinde aktif olarak görev yapan asistan doktorlarla yapıldı. Veriler, yüz yüze görüşmelerde beş farklı anket kullanılarak toplandı: Sosyodemografik verilere yönelik anket, iş-aile ve aile-iş çatışmaları ölçeklerinin Türkçe versiyonu (İAÇ-AİÇ), İş Doyumu Envanteri (İDE), Kopenhag Tükenmişlik Envanteri ve işten ayrılma niyeti ölçeği (İAN). Korelasyon ve regresyon analizi, işten ayrılma niyetiyle ilişkili faktörleri belirledi. Bulgular: Asistanların %45,8'i, fırsat olsa işten ayrılacağını, %41,8'i ise son dönemde işten ayrılmayı daha sık düşündüğünü belirtti. Asistanların %12,2'si aktif olarak yeni iş arıyordu ve %43,4'ü işten ayrılmayı planlıyordu. Medeni durum, çocuk sahibi olma, zorunlu hizmet geçmişi, çalışma saatleri, hafta sonu vardiya sayısı, gelir durumu, kurum memnuniyeti, uzmanlık alanından memnuniyet, İDE puanları, İAÇ-AİÇ puanları ve tükenmişlik puanlarının İAN ile ilişkili olduğu belirlendi. Bu faktörlerden toplam iş tatmini, aile-iş çatışması ve işle ilgili tükenmişlik puanları bu hekimlerin mevcut işten ayrılma niyetleri ilişkili bağımsız faktörler olarak bulunmuştur . Sonuç: Asistan hekimlerin mevcut işlerinden ayrılma niyetleri oldukça yüksektir. Katkıda bulunan ana faktörler iş tatmininin azalması, AİÇ ve işle ilgili tükenmişliktir. Bu hekimlerin gitmemeleri ve elde tutulmaları için iş tatmininin ve çalışma koşullarının iyileştirilmesi ve aile dostu uygulamaların hayata geçirilmesi şarttır.
