Ayşe Merve BENK AYAZ, Yunus DURSUN, İrem Damla ÇİMEN, Şahika Gülen ŞİŞMANLAR, Özlem Yıldız GÜNDOĞDU
Acta Medica Nicomedia - 2026;9(1):1-9
Amaç: Çocuk ihmal ve istismarının görülme sıklığı ve resmî kurumlara yansımaları toplumların yaşadığı olağan üstü yaşam olaylarından etkilenebilmektedir. Çalışmamızda bir üniversite hastanesinde tanılanan çocuk istismarı olgularının pandemi sürecinden nasıl etkilendiğinin araştırılması amaçlanmıştır. Yöntem: Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Polikliniğine diğer bölümlerden konsülte edilen ve doğrudan başvuruları sonucu istismar edildiği düşünülerek Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü'ne (ASHİM) bildirimi yapılan 139 çocuğun dosyaları retrospektif olarak incelenmiştir. Bulgular: Pandemi döneminde yapılan bildirimler pandemi öncesi yapılan bildirimlere göre daha yüksekti (p<0,05). Bildirimi yapılan olgularda okul terki, alkol kullanımı, madde kullanımı, suça sürüklenme, cinsel istismar ve suisid girişimde bulunma oranı pandemi öncesine göre yüksek bulundu. (p<0,05). Parçalanmış aileye sahip olan olguların çekirdek aileye sahip olanlara göre ruhsal tanı alma oranı daha yüksekti (p<0,05). Ruhsal tanı alanların tanı almayanlara göre haklarında tedbir kararı alınma oranı daha yüksekti (p<0,05). Ruhsal tanı alanlar hakkında alınan tedbir sayısı tanı almayanlara göre daha yüksekti (p<0,05). Sonuç: COVID -19 salgınının kısa süre içerisinde tüm dünyayı etkisi altına alması olağan hayat akışını tümden değiştirerek bireylerin yaşamında birçok olumsuz durum meydana getirmiştir. Meydana gelen bu sorunlardan en çok etkilenen kesim ise şüphesiz gelişim çağında ve okul döneminde olan çocuklar olmuştur. Çalışmamız sonucunda ortaya çıkan bulgular pandemi döneminde çocukların riskli davranışlarında ve çocuklara yönelik istismar durumlarında artışlar olduğunu desteklemektedir.
