AYGÜL KISSAL, İLKNUR VERGİ
Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi - 2023;6(1):133-144
Amaç: Bu araştırma bir üniversite hastanesinde sağlık çalışanlarının COVID-19 korkusu ve el hijyeni uygulama düzeyleri ile COVID-19 korkusu ve el hijyeni uygulamaları arasındaki ilişkiyi incelemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Tanımlayıcı ve ilişki arayıcı tipteki araştırmanın evrenini bir üniversite hastanesinin çeşitli birimlerinde çalışan 50 doktor, 100 hemşire toplam 150 çalışan oluşturmuştur. Çalışmaya gönüllü 97 sağlık çalışanı katılmıştır. Veriler “Sağlık Çalışanı Tanıtım Formu, COVID-19 Korkusu Ölçeği ve El Hijyeni Uygulamaları Envanteri” ile toplanmıştır. Bulgular: Kadın çalışanların COVID-19 korku ve el hijyeni uygulama düzeyi puan ortalamaları erkeklere göre daha yüksek saptanmıştır (p<0.05). Eğitim düzeyine göre COVID-19 korku puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmıştır (p<0.05). Eğitim düzeyine göre el hijyeni uygulamalarını yapma düzeyi puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmamıştır (p > 0.05). El hijyeni sonrası çalışanların %96.9’u en az bir sorun yaşadığını ifade etmiştir. COVID-19 korkusu ile el hijyeni uygulamalarını yapma düzeyi arasında çok zayıf düzeyde pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki olduğu belirlenmiştir (r =0.224; p<0.05). Sonuç: Bu araştırma el yıkama uygulamalarının ve COVID-19 korkusunun cinsiyet özelliğinden etkilendiğini, sık el yıkama, el dezenfektanı kullanımının cilt sorunlarında rol oynadığını göstermektedir.
