FUNDA SEVENCAN, GÜLEDAL BOZTAŞ, FEHMİNAZ TEMEL, MUHTEREM AKBAY, SARP ÜNER
Journal of Clinical Practice and Research - 2010;32(2):103-110
Amaç: Aile hekimliği uygulamasına geçilmemiş bir ilde birinci basamakta çalışan sağlık personelinin Aile Hekimliği uygulaması mevzuatında yer alan bazı konuları ne ölçüde benimsediklerinin öğrenilmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Tanımlayıcı nitelikteki araştırma, 2006 yılında bir Sağlık Grup Başkanlığı‘na bağlı birinci basamak sağlık kuruluşlarında yapılmıştır. Aile Hekimliği uygulamalarındaki yasa ve yönetmelikleri dikkate alarak hazırlanan önermeler, sağlık hizmetlerinin yürütülmesi, finansmanı ve örgütlenmesi ile ilgili üç alanda değerlendirilmiştir. Yüksek puanlar Aile Hekimliği yasa ve yönetmeliklerinde belirtilen fikirlerin daha fazla benimsenmesi olarak tanımlanmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hekimlerin ortalama puanları, sağlık hizmetlerinin örgütlenmesi alanında 44,9±16,1, finansman alanında 34,1±17,5 ve sağlık hizmetlerinin yürütülmesi alanında ise 57,0±20,1 iken hemşire, ebe ve sağlık memurlarından oluşan grup sırasıyla 41,8±12,9, 26,5±16,3 ve 54,1±15,9 puan almışlardır. Sağlık hizmetleri finansmanı alanında, gruplar arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,001). Araştırmaya katılan hekimlerin ve diğerlerinin sosyalleştirme ve aile hekimliği mevzuatlarında benzer ve farklı şekilde bulunan önermelerden aldıkları puan ortalaması istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,001). Sonuç: Çalışmada yer alan birinci basamakta sağlık hizmeti sunan personelin aile hekimliği uygulamasını destekleyen yanıtlardan aldıkları puan ortalamalarının düşük oluşu bu uygulamaları tam olarak benimsemediklerini düşündürmektedir.
