Dilek TATLIDEDE, Cagatay ARSLAN, Mahmut Emre YILDIRIM, Abdurrahman IŞIKDOĞAN, Nuri KARADURMUŞ, Bulent KARABULUT, Erdem ÇUBUKÇU, Irfan ÇİÇİN, Suayip YALÇIN, Haci Mehmet TÜRK, Cemil BİLİR, Mustafa KARACA, Mehmet ARTAÇ, Mehmet Ali Nahit ŞENDUR, Ahmet ALACACIOĞLU, Eda Tanrikulu ŞİMŞEK, Faysal DANE, Ahmet BİLİCİ, Yagmur ÇAKMAK, Oktay BOZKURT, Hakan HARPUTLUOĞLU, Sinemis ÇELİK, Deniz TURAL, Abdullah SAKİN, Caglayan GEREDELİ, Bala Basak ÖVEN, Melike ÖZÇELİK, Umut KEFELİ, Mahmut GÜMÜŞ
Anadolu Kliniği Tıp Bilimleri Dergisi - 2026;31(1):42-51
Amaç: Anti-EGFR ajanlarının etkinliği metastatik kolorektal kanserde (mKRK) gösterilmiştir. Gerçek yaşam verileri, klinik çalışmaların dışında kalan hastalara ait bulguları ortaya koymak açısından özellikle önemlidir. Bu nedenle, RAS vahşi tip mKRK'li hastalarda gerçek yaşam verilerini araştırmayı amaçladık. Yöntemler: Ocak 2016 ile Nisan 2019 tarihleri arasında mKRK tanısı alan hastalara ait tıbbi kayıtlar 28 merkezden toplandı. Hastalar, birinci basamak biyolojik tedavilere göre anti-EGFR grubu (Grup A (panitumumab) ve B (setuksimab)) ve anti-VEGF grubu (Grup C) olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Belgelenmiş RAS vahşi tip mKRK'li toplam 1064 hasta değerlendirildi. Bu hastaların sırasıyla %33'ü panitumumab, %37'si setuksimab ve %30'u birinci basamakta anti-VEGF içeren rejimlerle tedavi edildi. Genel yanıt oranı Grup A, B ve C'de sırasıyla %46,4, %41,9 ve %41,5 idi (p = 0,170). Medyan genel sağkalım (OS) Grup A, B ve C'de sırasıyla 26, 27 ve 23 ay olarak bulundu (p = 0,044). Panitumumab, setuksimab ve bevacizumab alan hastaların medyan progresyonsuz sağkalımı (PFS) sırasıyla 11,6, 11,0 ve 9,6 ay idi (p = 0,012). Çok değişkenli analizde, performans durumu (PS) 0-1 ve BRAF vahşi tip durumu OS için bağımsız prognostik faktörler olarak; yalnızca BRAF vahşi tip durumu ise PFS için bağımsız prognostik faktör olarak bulundu (p<0,05). Sonuç: Bu gerçek yaşam verilerinin analizi, RAS vahşi tip mKRK'de anti-EGFR ajanlarının karşılaştırılabilir etkinliğini doğrulamaktadır. Ancak, bu hastalarda anti-EGFR tedavisi, anti-VEGF tedavisine kıyasla PFS ve OS avantajı sağlamaktadır. Ayrıca, BRAF vahşi tip tümörlere sahip hastalarda PFS ve OS daha iyi bulunmuştur.
