CELAL KUŞ, ABDULLAH AVŞAR, BÜŞRA KARABEKİROĞLU
Journal of Anatolian Medical Research - 2023;8(2):14-21
Amaç: Aile hekimleri mesleki uygulamalarında çok sık adli olaylarla karşılaşmaktadırlar. Bu çalışmada adli raporlarla sık karşılaşan birinci basamak hekimlerinin adli raporlara olan yaklaşımını incelemeyi amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamız, tanımlayıcı ve kesitsel bir araştırma olup Ocak-Şubat 2019 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Çalışmamızın evrenini Kahramanmaraş il sınırları içinde yer alan 346 Aile Sağlığı Birimi oluşturmaktadır. Örneklem büyüklüğü, %5 hata payı ve %95 güven aralığı ile 183 çıkmıştır. Veri toplama aracı olarak araştırmacının geliştirdiği 15 soruluk anket formu ile 10 maddelik likert ölçeği yüz yüze uygulanmıştır. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p<0,05 olarak kabul edilmiştir. Bulgular: Çalışmamıza dahil olan 184 hekimin 127’si erkek (%69), 57’si (%31) kadındı. Çalışmada katılımcılara çalıştığı kurumda adli rapor tutup tutmadığı sorulduğunda 158’i (%85,9) rapor tutmaktaydı. Hekimler en yüksek oranda trafik kazasıyla ilgili adli rapor tuttuğunu belirtti (n=61, %33,2). İl merkezinde çalışan 111 kişinin sadece %5,4’ü adli rapor düzenlediğini, ilçede çalışan 51 kişinin %21,6’sı adli rapor düzenlemekte olup köy-kasabada çalışan 22 hekimin ise %40,9 gibi büyük bir oranı çalıştığı kurumda adli rapor tutmaktadır (p<0,001). Katılımcıların toplam farkındalık düzeyine bakıldığında %47,3’ünün “iyi”, %39,1’inin “orta” ve %13,6’sının “kötü” farkındalık düzeyine sahip olduğu belirlendi. Sonuç: Çalışmamızda birinci basamakta görev yapan hekimlerin adli rapor düzenlenme konusunda eksik yaklaşım sergilediği belirlenmiştir. Hekimlerin adli olgularla karşılaştığında neler yapması gerektiği mezuniyet öncesi ve mezuniyet sonrası eğitimlerde anlatılmalı ve bilgilerinin güncellenmesi için bu eğitimler belirli aralıklarla tekrarlanmalıdır.
