Türk Medline
ADR Yönetimi
ADR Yönetimi

BİRİNCİ SINIF HEMŞİRELİK ÖĞRENCİLERİNİN KLİNİK ÖĞRENME ORTAMI ALGILARI İLE KLİNİK UYGULAMAYA YÖNELİK TUTUMLARI ARASINDAKİ İLİŞKİ

Nevin DOĞAN, Meyreme AKSOY

Acıbadem Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi - 2026;17(1):0-0

Siirt University Faculty of Health Sciences, Siirt

 

Amaç: Klinik öğrenme ortamları, öğrencilerin mesleki kimliklerini şekillendirerek ve klinik uygulamaya hazırlıklarını artırarak hemşirelik eğitiminin temel unsurlarından biridir. Bu çalışma, birinci sınıf hemşirelik öğrencilerinin klinik öğrenme ortamını nasıl algıladıklarını ve bu algıların klinik uygulamaya yönelik tutumlarıyla nasıl ilişkili olduğunu incelemeyi amaçlamıştır. Yöntem: Betimleyici, kesitsel ve korelasyonel bir araştırma deseni benimsenmiştir. Çalışmaya, 2024-2025 akademik yılında Türkiye' de bir devlet üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi'ne kayıtlı 138 birinci sınıf hemşirelik öğrencisi dahil edilmiştir. Veriler, Çevrim İçi Anket yöntemiyle Deskriptif Bilgi Formu, Klinik Öğrenme Ortamı Ölçeği ve Hemşirelik Öğrencileri için Klinik Uygulamaya Yönelik Tutum Ölçeği kullanılarak toplanmıştır. İstatistiksel analizde betimleyici testler, grup karşılaştırmaları ve basit doğrusal regresyon yöntemleri uygulanmıştır. Bulgular: Klinik Uygulamaya Yönelik Tutum Ölçeği ortalama puanı 75,73 +/- 8,72, Klinik Öğrenme Ortamı Ölçeği ortalama puanı ise 101,84 +/- 11,33 olarak bulunmuştur. Uluslararası öğrenci statüsünün her iki ölçek puanı üzerinde istatistiksel olarak anlamlı etkisi olduğu saptanmıştır (p < 0,05). Hemşireliği isteyerek seçmenin de ölçek sonuçlarıyla anlamlı ilişkisi bulunmuştur (p < 0,05). Regresyon analizine göre, öğrencilerin klinik öğrenme çevresine ilişkin algıları, klinik uygulamaya yönelik tutumlarının anlamlı bir yordayıcısıdır (beta = 0.610, t = 8.988, p < 0.001, %95 GA [0.618-0.967]). Model, klinik uygulamaya yönelik tutum puanlarındaki toplam varyansın %37.3'ünü açıklamaktadır (R² = 0.373, F=80,791, p < 0,001). Sonuç: Klinik öğrenme ortamına yönelik olumlu algıların öğrencilerin klinik uygulamaya yönelik tutumlarını olumlu yönde etkilediği bulunmuştur. İyi yapılandırılmış ve destekleyici klinik ortamlar, öğrencilerin öğrenme deneyimlerini ve mesleki gelişimlerini artırmada önemli bir rol oynamaktadır.