AYHAN DOĞUKAN, BÜLENT TOKGÖZ, OKTAY OYMAK, HÜLYA TAŞKAPAN, ERDOĞAN SÖZÜER, ZEKİ YILMAZ, TÜRKAN PATIROĞLU, RUHAN DÜŞÜNSEL, CENGİZ UTAŞ
Journal of Clinical Practice and Research - 2003;25(2):86-91
Amaç: Bu çalışmada Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 5.5.1994 tarihinden 13.8.2000 tarihine kadar renal transplantasyon uygulanan olguların mortalite ve morbidite ile ilgili verilerinin sunulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Sağkalım oranlarının hesaplanmasında Kaplan-Meier ve gruplardaki sağkalım oranlarının hesaplanmasında Log-rank testi kullanıldı. Bulgular: Düzenli hemodiyaliz veya SAPD uygulanan hastalardan transplantasyona engel oluşturacak kontrendikasyonları olmayan 30 hastaya (Ortalama yaş 29.8 ±7.1 yıl) renal transplantasyon uygulandı. Donör kaynağı 19 (%63.3) olguda canlı, 11 olguda (%36.7) ise kadavra idi. Üç hastada akut rejeksiyon epizodu tanısı konarak tedavi verildi. Üç hastada kronik rejeksiyon, beş hastada cerrahi imleme bağlı komplikasyonlar gözlendi. Üriner injeksiyonlar en sık gözlenen infeksiyöz komplikasyondu. İzlem süresi boyunca dört hasta çeşitli sebeplere bağlı olarak kaybedildi. Greft kaybı gelişmiş altı hasta kronik hemodiyaliz programına geri döndü. Halen fonksiyone greft ile takip edilen hasta sayısı 20 'dir. Sonuç: Bir yıllık hasla sağkalımı % 96, beş yıllık hasta sağkalımı ise % 67 olarak tespit edilmiştir. Bir yıllık renal sağkalım %82, beş yıllık renal sağkalım ise % 48 olarak bulunmuştur. Canlı vericiden yapılan nakillerde 1 yıllık renal sağkalım oranı % 83, kadavra böbreği nakillerinde ise % 80 idi ve gruplar arasında anlamlı fark bulunamamıştır (p>0.05).
