TANSU SAV, AYDIN ÜNAL, MURAT HAYRİ SİPAHİOĞLU, BÜLENT TOKGÖZ, MESUT AKCAKAYA, OKTAY OYMAK, RUHAN DÜŞÜNSEL, TÜRKAN PATIROĞLU, ZEKİ YILMAZ, ERDOĞAN SÖZÜER, CENGİZ UTAŞ
Journal of Clinical Practice and Research - 2007;29(2):120-127
Amaç: Bu çalışmada Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi'nde 05.05.1994 ile 14.06.2005 tarihleri arasında renal transplantasyon uygulanan olguların verilerinin sunulması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Sağkalım oranlarının hesaplanmasında Kaplan-Meier yöntemi kullanıldı. Bulgular: Kronik HD veya SAPD tedavisi uygulanan olgulardan transplantasyon için kontrendikasyonu bulunmayan 65 olguya (ortalama yaş 30,0 ± 8,5 yıl) renal transplantasyon uygulandı. Donör kaynağı 39 (%60) olguda canlı, 26 (%40) olguda ise kadavraydı. 10 olguda akut rejeksiyon atağı tanısı konarak tedavi verildi. 14 hastada kronik rejeksiyon saptandı. Primer greft yetmezliği 4 hastada gelişti. 14 hastada cerrahi, 38 hastada enfeksiyöz komplikasyon gelişti. İdrar yolu enfeksiyonları en sık saptanan enfeksiyondu. Takipleri sırasında 16 olgu çeşitli nedenlere bağlı olarak kaybedildi. 35 hasta fonksiyone greft ile takip edilmektedir. Bir yıllık hasta sağkalımı %89,2; beş yıllık hasta sağkalımı %69,1; on yıllık hasta sağkalımı %65,4 olarak saptandı. Bir yıllık renal sağkalım %86,0; beş yıllık renal sağkalım %52,0; on yıllık renal sağkalım %37,3 olarak tespit edildi. Sonuç: Çalışmamızda canlıdan yapılan nakillerde sonuçlar daha iyi olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı fark saptanmadı ama hasta sayımız böylesi bir sonucu öne sürmek için henüz yeterli değildir.
