Sinem AYYILDIZ ÇINAR, Aynur DEMİREL, Mehmet Levent ŞAHİNER, Halil Kamil ÖGE, Sevil BİLGİN
Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation - 2026;13(2):89-100
Amaç: Bu çalışmanın amacı kronik boyun ağrısı olan bireylerde aerobik egzersiz (AE) ve yüksek yoğunluklu aralıklı antrenmanın (YYAA) solunum kas kuvveti, solunum fonksiyonları, ağrı ve özür düzeyi üzerindeki etkilerini karşılaştırmaktı. Yöntem: Randomize kontrollü tek kör bir çalışma olarak planlanan bu çalışma, 18-55 yaş aralığında (ortalama yaş 40,52+/-10,90) 50 kronik ağrılı bireyin randomize olarak AE (n=16), YYAA (n=16) ve kontrol grubu olarak (n=18) ayrılması ile gerçekleşti. Solunum kas kuvveti (MİP, MEP), solunum fonksiyon testleri [Zorlu hava hacmi (FEV1), Zorlu vital kapasite (FVC), (FEV1/FVC), maksimal ekspirasyon ortası akım hızı (FEF%25-75), Zirve ekspiratuar akım hızı (PEF)], ağrı şiddeti (VAS) ve boyun özür indeksi değerlendirildi. Bulgular: Her iki uygulama grubu, kontrol grubuna göre MİP değerinde istatistiksel olarak anlamlı artış gösterdi (p<0.05). MEP ise yalnızca YYAA grubunda anlamlı olarak arttı (p<0.05). Solunum fonksiyon testlerinde (FEV1, FVC, FEV1/FVC, FEF%25-75, PEF) gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı (p>0.05). Ağrı düzeyi ve özür açısından her iki egzersiz grubu benzer düzeyde iyileşme gösterdi (p<0.05). Sonuç: AE ve YYAA, kronik boyun ağrısı olan bireylerde solunum kas kuvvetini artırmada, ağrı ve özür düzeyini azaltmada etkili yaklaşımlardır. YYAA, ekspiratuar kas kuvveti üzerindeki üstün etkisiyle öne çıkmaktadır. YYAA, katılımcıların keyifli bulduğu ve uygulanabilir bir egzersiz yaklaşımı olarak kronik boyun ağrılı bireylerin rehabilitasyon protokollerine entegre edilebilir. Bu durum, egzersize uyumu artırarak hasta odaklı olumlu sonuçlara katkı sağlayabilir.
