Sneha GANU, Vijaya KRISHNAN, Bushra ANSARI
Türk Fizyoterapi ve Rehabilitasyon Dergisi - 2026;37(2):145-151
Amaç: Migren, sıklıkla boyun ağrısı ve servikal kas-iskelet disfonksiyonu ile ilişkili olan, yaşam kalitesini olumsuz etkileyen primer bir baş ağrısı bozukluğudur. Bu çalışma, migrenli bireylerde servikal omurga fonksiyonunu değerlendirmeyi amaçlamıştır. Yöntem: Bu kesitsel çalışmada, migren tanısı konmuş 120 katılımcı; boyun ağrısı şiddeti (sayısal ağrı değerlendirme ölçeği), servikal eklem hareket açıklığı (gonyometre), servikal kor kas kuvveti (biofeedback), miyofasiyal tetik noktalar (palpasyon), boyun kaynaklı yeti yitimi (boyun yeti yitimi indeksi) ve ağrı katastrofizasyonu (ağrı katastrofizasyon ölçeği) açısından değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcılar (ortalama yaş 35,7+/-12 yıl); şiddetli boyun ağrısı (7+/-1,3), kısıtlı servikal fleksiyon (28,2 derece+/-6,1 derece) ve ekstansiyon (31,3 derece+/-6,5 derece) ile azalmış servikal kor kas kuvveti (24,6+/-2,2 mmHg) bildirmiştir. En sık görülen miyofasiyal tetik noktalar sağ suboksipital (%70) ve sternokleidomastoid (%58,3) kaslarda gözlemlenmiştir. Orta düzeyde boyun kaynaklı yeti yitimi (boyun yeti yitimi indeksi: 24,7+/-17) bildirilmiştir. Servikal eklem hareket açıklığı ile klinik sonuçlar arasında anlamlı korelasyonlar saptanmıştır. Sol servikal rotasyon; boyun kaynaklı yeti yitimi ile orta düzeyde negatif korelasyon (r=-0,321, p<0,001), ağrı katastrofizasyonu (r=0,294, p=0,001) ve servikal kor kas kuvveti (r=0,327, p<0,001) ile ise pozitif korelasyon göstermiştir. Sonuç: Bulgular, migrenli bireylerde servikal bozuklukların yeti yitimi, ağrı katastrofizasyonu ve kor kas endüransı ile ilişkili olduğunu ortaya koymaktadır.
