BUKKAL YOLDAN İLAÇ VERİLMESİNDE BİR TAŞIYICI OLARAK MORİNGA REÇİNESİNİN İN VİVO VE İN VİTRO KOŞULARDA İNCELENMESİ

CHELLAN VİJAYA RAGHAVAN, SEKAR VASANTHAKUMAR, AKKAİYAN RAMAKRİSHNAN

Journal of Clinical Practice and Research - 2010;32(2):71-80

Department of Pharmaceutics College of Pharmacy Sri Ramakrishna Institute of Paramedical Sciences, Tamil Nadu India

 

Amaç: Sunulan çalışmanın amacı, bukkal yoldan ilaç verilmesinde doğada hazır olarak bulunan Moringa reçinesini ilaç taşıyıcı ve mukoadeziv bileşen olarak değerlendirmek ve sağlıklı gönüllülerde propranolol hidrokloridin bukkal tabletlerinin biyo-yararlanımını oral tabletler ile karşılaştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Değişik derişimlerde (Formulasyon1: 10; F2: 20; F3: 30 ve F4: 40 mg) Moringa reçinesi içeren bukkal tabletler hazırlandı ve bir yüzleri %5 (a/h) etil sellüloz ile kaplandı; polimersiz oral tablet (F5) doğrudan baskı tekniği ile hazırlandı. Polimerin mukoadezyonu, bukkal koşullara benzerlik gösteren bir model doku olarak, domuz bukkal mukozası kullanılarak değerlendirildi. Tabletler 6.8 pH fosfat tamponu ortamında in vitro ilaç salınımı çalışmalarına maruz bırakıldı ve biyo-yararlanım çalışmaları 16 sağlıklı gönüllü üzerinde yapıldı. Bulgular: Tabletler için ayırma kuvveti 10,21, 12,12, 14,31 ve 15,42 (sırasıyla F1 formülasyonundan F5 formülasyonuna) olarak bulundu. 6,8 pH fosfat tamponunda propranolol‘ün birikimli yüzde salımı 97,13, 98,12 ve 100,1 (sırasıyla F3, F4 ve F5) olarak bulundu. Bukkal tabletin (F2, F3 ve F4)) ve oral tabletin (F5) biyo-yararlanımı sırasıyla 2491,69, 4292,17, 4244,9 ve 2196 ng.hr/ml. olarak bulundu. Sonuç: Çalışma bulguları 30 (F3) ve 40 mg (F4) Moringa reçinesi içeren tabletlerin sadece yüksek biyo-yararlanım göstermekle kalmadığını aynı zamanda klinik uygulamalar için yeterli bir mukoadeziv özelliğe de sahip olduğunu göstermektedir.