NURHAK AKSUNGUR, NECİP ALTUNDAŞ, SALİH KARA, ERCAN KORKUT, GÜRKAN ÖZTÜRK
Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Tıp Dergisi - 2025;12(2):168-173
Karaciğer nakli, çeşitli karaciğer hastalıklarının ve son dönem karaciğer yetmezliğinin tedavisinde altın standart tedavi yöntemi olarak kabul edilmektedir. Canlı vericili karaciğer nakli ülkemizde kadavradan organ teminin az olmasından dolayı mevcut durumdaki açığı kapatmak için uygulanabilir bir seçenektir. Canlı donör ile yapılan organ nakillerinin sayısını artırma sürecinde klinisyenler donör güvenliğini en önemli öncelik olarak akıllarında tutmalıdırlar. Bu çalışmada, 2012-2021 yılları arasında Atatürk Üniversitesi Organ Nakli merkezinde canlı karaciğer donörü olarak değerlendirilen 285 hastanın verileri retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların demografik bilgileri, bilgisayarlı tomografi (BT) sonuçları magnetik rezonans görüntüleme sonuçları, hepatit testleri ve gen mutasyon testlerinin tıbbi kayıtları incelenmiştir. Donör red nedeni olarak analiz ettiğimiz bağımlı değişkende, %71,93’lük bir çoğunluk vasküler nedenler ve volüm problemleri olarak tespit edilmiştir. Adayların kendi istekleri ile donör olmaktan vazgeçme oranı %12,98 olarak bulunmuştur. BT’ de safra yolu varyasyonu ile arter sınıflaması arasında 0.626 ile yüksek ve pozitif bir korelasyon olduğu görülmektedir. BT’de yağlanma tipi ve donör red nedeni arasında anlamlı ilişki olduğu tespit edildi (p < 0.05). Ayrıca BT’de rezidü karaciğer volümü ile donör red nedeni arasında anlamlı ilişki olduğu tespit edildi (p < 0.05). Donörlerin seçimi ve değerlendirmesi süreci, çeşitli faktörlerin dikkate alınmasını gerektirir. Bu faktörler arasında donörün genel sağlık durumu, karaciğerin anatomik özellikleri, karaciğer fonksiyonları, genetik faktörler ve diğer birçok faktör bulunmaktadır.
