Chuncui YE, Jun WANG
Medeniyet Medical Journal - 2026;41(2):142-152
Amaç: CDH1 gen polimorfizmlerinin mide kanserine (MK) yatkınlıkla ilişkili olabileceği öne sürülmektedir. Ancak bu konuda yayımlanan çalışmaların sonuçları tutarsızdır. Bu meta-analiz, CDH1 -160C/A ve -347G/GA promotör polimorfizmleri ile mide kanseri riski arasındaki ilişkiyi değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Yöntemler: İlgili çalışmalar, 20 Aralık 2025 tarihine kadar PubMed, Web of Science, Google Scholar, Cochrane Library, Embase, CNKI ve Wanfang veri tabanlarında tarandı. Birleştirilmiş olasılık oranı (OR) ve %95 güven aralıkları (%95 GA), sabit etkili veya rastgele etkili modeller kullanılarak hesaplandı. Bulgular: Meta-analize toplam 25 makale dahil edildi. Bunlar, -160C/A polimorfizmi için 28 çalışma (4.836 mide kanseri olgusu ve 6.187 kontrol) ile -347G/GA polimorfizmi için 8 çalışmayı (1.201 olgu ve 1.611 kontrol) kapsamaktaydı.Genel analizde, CDH1 promotör polimorfizmleri ile mide kanseri riski arasında anlamlı ilişkiler saptandı: -160C/A polimorfizmi (Resesif model: OR =1,28, %95 GA: 1,03-1,58, AA genotipi ile CC genotipi karşılaştırması: OR=1,28, %95 GA: 1,01-1,61) ve -347G/GA polimorfizmi (G/GA ile GG genotiplerinin karşılaştırılması: OR = 1,23, %95 GA: 1,04-1,44). Histolojik tipe göre yapılan alt grup analizinde ise CDH1 -347G/GA polimorfizminin diffüz tip mide kanseri riskini artırdığı bulundu (G/GA vs. GG: OR=1,21, %95 GA: 1,01-1,62). Sonuçlar: Bu meta-analiz, CDH1 geninin iki promotör polimorfizminin mide kanserine yatkınlığa katkıda bulunabileceğini göstermektedir. Bununla birlikte, bu bulguların doğrulanabilmesi için daha büyük örneklem gruplarını içeren, iyi tasarlanmış ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.
