GÖKHAN BÜLENT SEVER, CENK CANKUŞ
Joint Diseases and Related Surgery - 2019;30(3):233-240
unikompartmental diz artroplastisi (UDA)’nin uzun dönem klinik sonuçları, komplikasyonları ve sağkalım oranları araştırıldı ve bulgular UDA ve total diz artroplastisi (TDA)’nin literatürde bildirilen sonuçları ile karşılaştırıldı. Hastalar ve yöntemler: Çalışmada Mayıs 2007-Ağustos 2013 tarihleri arasında Oxford medial UDA uygulanan 115 hastanın (16 erkek, 99 kadın; ort. yaş 65.5±8.3 yıl; dağılım, 50-88 yıl) 133 dizi ortalama 126 ay takip edildi. Protez komplikasyonları ve revizyonları değerlendirildi. İmplant sağkalımını değerlendirmek için Kaplan-Meier yöntemi kullanılırken son fonksiyonel sonuçları belirlemek için Diz Derneği, Fonksiyonel Diz Derneği ve görsel analog ölçeği skorları kullanıldı. BULGULAR: Toplam 29 protez komplikasyonu (toplam hastaların %21.6’sı) gözlendi ve en yaygın olanı 17 dizde (%12.6) görülen insert çıkığıydı. Tüm bu hastalara revizyon cerrahisi yapıldı. Insert replasman cerrahisi uygulanan 17 hastadan sekizinde t akipte i nsert stabil i ken, dokuzunda tekrar insert çıkığı gelişti. Toplamda 21 hastaya (%15.6) revizyon cerrahisi yapıldı. Komplikasyon olmayan hastaların son takip fonksiyonel diz skorlarında ameliyat öncesi skorlara göre istatistiksel olarak anlamlı iyileşme vardı. SONUÇ: Bulgularımıza göre, Oxford medial UDA’nın literatürde bildirilen TDA sonuçlarına göre yeniden ameliyat ve erken aseptik revizyon oranları yüksek olmakla beraber fonksiyonel sonuçlar revizyonu olmayan hastalar için tatmin edici idi.
