IŞIL ŞENEL GÜZEL, AYŞE ESİN KİBAR, SADİ VİDİNLİSAN
Genel Tıp Dergisi - 2011;21(3):101-107
Amaç: Bu çalışmada çocukluk çağı zehirlenme vakaları incelenerek epidemiyolojik ve demografik özelliklerinin değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntem: Ekim 2006-Ekim 2007 tarihleri arasında acil servise başvuran zehirlenme vakalarının dosyası retrospektif olarak değerlendirildi. Olgular yaş, cinsiyet, zehirlenme zamanı, zehirlenme etkenleri, ilaç alış nedenleri, geliş süreleri, alınma yolları, uygulanan tedavi yöntemleri, semptomlar, klinik bulgular, zehir danışma merkezinin aranma sıklığı ve tedaviye etkisi açısından incelendi. Bulgular: 1 yıllık süre içerisinde acil servise başvuran 434 zehirlenme olgusu, tüm başvuruların % 0,4’nü oluşturmaktaydı. Hastaların 224’ü (% 51,6) kız, 210’u (% 48,4) erkek olup ortalama yaşları 5,5±4,3 yıl idi. Zehirlenmelerin en sık (% 55,8) 1-5 yaş arası oluşmakta ve bu yaş grubunda erkek hastalar çoğunluktaydı. Hastaneye başvuruda geçen süre ortalama 1,5 saat, hastanede kalış süresi ortalama 8 saatti. Zehirlenmeler en fazla (% 75,8) gastrointestinal sistem yoluylaydı. İlaçlar en sık (% 43,3) zehirlenme nedeniydi. Bunlar içinde analjezikler (parasetamol) ve santral sinir sistemi (antipsikotikler-amitriptilin) ilaçları görülmekteydi. İlaçları sırası ile ilaçlar karbon monoksit (% 19,4), besinler (% 12,9), hidrokarbonlar (% 8,1) ve kostik maddeler (% 6,7) izlemekteydi. Zehirlenmelerin çoğu açıkta bırakılan maddeler (% 45,4) ve ev kazası (% 21,2) nedeniyle oluşmaktaydı. Vakaların % 84’üne destek tedavisi, % 36,4’üne mide lavajı ve aktif kömür ve % 4,4’üne antidot tedavisi uygulandı. Sonuç: Çocukluk çağı zehirlenmelerinde ilaçlar önemli yer tutmaktadır. Ailelerin bilgilendirilmesi ve koruyucu önlemlerin alınmasının etkili olacağını düşünüyoruz.
