Türk Medline
Dokran

ÇOCUK ACİL SERVİSİNE KUDUZ RİSKLİ TEMAS SONRASI BAŞVURAN HASTALARIN EPİDEMİYOLOJİK VE KLİNİK ÖZELLİKLERİ

GÜLŞEN YALÇIN, ÖZLEM ÖZDEMİR BALCI, KAMİLE ARIKAN, MURAT ANIL

Çocuk Enfeksiyon Dergisi - 2023;17(3):182-187

Buca Seyfi Demirsoy Eğitim ve Araştırma Hastanesi, Pediyatri Kliniği, İzmir, Türkiye

 

Giriş: Bu çalışmanın amacı, kuduz riskli temas sonrası acil servise başvuran çocuk hastaların klinik ve epidemiyolojik özelliklerinin belirlenmesidir. Gereç ve Yöntemler: Ocak 2010-Aralık 2020 tarihleri arasında çocuk acil servisine kuduz riskli temas nedeniyle başvuran hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Ulusal Kuduz Profilaksi Rehberi’ne göre hastaların lezyonları 1-4 arasında kategorize edildi. Bulgular: Toplam 840 hasta çalışmaya dahil edildi (ortalama yaş 5.6 ± 4 yıl; minimum 1-maksimum 17 yaş; %76.1 erkek). Beş yüz elli çocuk (%65.4) 1-6 yaş arasındaydı. Temasların 550 (%65.4)’si sahipsiz hayvanlar ile olup 412 (%49.1)’si kırsal bölgelerde köpek ısırmalarına bağlıydı (p< 0.001). Altı yüz altmışının (%78.5) temas sırasında yanlarında ebeveynleri bulunmuyordu. Lezyonların 510 (%60.7)’u üst ekstremitedeydi. Yedi yüz elli lezyon (%89.2) kategori 2 ve 90 (%10.7)’ı kategori 3’tü. İki yüz doksan (%34.5) evcil hayvanın hiçbirinin aşısı tam değildi. Olguların tamamına kuduz aşısı ve 90 (%10.7)’ına ek olarak kuduz immünglobulini uygulandı. Hiçbir olguda kuduz gelişmedi. Kuduz profilaksisine bağlı yan etki gözlenmedi. Sonuç: Kuduz riskli temas riskini azaltmak için küçük çocukların tek başlarına açık alanda bırakılmamaları, çocuklara küçük yaştan itibaren hayvanlarla iletişimin temel prensiplerinin öğretilmesi ve hayvanlarının aşılarının tam olması gerekmektedir.