Gökçe Nur SAY, Umut TECİR, Berna AYDIN, Ahmet TURLA
Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi - 2026;33(2):158-166
Amaç: Bu çalışmada, dijital teknolojilerin istismarcı tarafından çocuk cinsel istismarına (ÇCİ) dahil edilme oranı ve kullanım amacı araştırılmıştır. Ayrıca, dijital destekli ÇCİ mağdurlarının dijital teknolojilerin istismara dahil edilmediği olgular ile istismara ait özellikler ve psikiyatrik sonuçları bakımından kıyaslanması hedeflenmiştir. Gereç ve Yöntem: Mahkeme tarafından yönlendirilen 18 yaş altı 1.755 ÇCİ mağduruna ait adli raporlar retrospektif olarak incelenmiştir. Kapsamlı değerlendirme süreci, mağdurlar ve ebeveynleri ile yapılan görüşmeleri ve psikiyatrik muayeneleri içermiştir. Mağdurlar, istismarcının dijital teknolojileri kullandığı ve kullanmadığı olgular olarak iki gruba ayrılarak karşılaştırılmıştır. Bulgular: Bu çalışmada, ÇCİ mağdurlarının %12'sinde (n=212) dijital teknolojiler istismarcı tarafından istismara dahil edilmiştir. Bu mağdurların yarısından fazlası istismarcı ile yüz yüze buluşmadan önce çevrimiçi ortamda tanışmışlardır. Ayrıca, %45'inin cinsel içerikli görüntüleri kaydedilmiş, %38'i kaydedilen görüntüler ile tehdit edilmiş ve %11'i dijital kayıtlardan haberdar olan başka kişiler tarafından istismara uğramıştır. Dijital teknolojilerin istismara dahil edildiği grupta örneklemin geri kalanına kıyasla kız cinsiyet, ergen yaş grubu, tekrarlayıcı istismar, fiziksel şiddet/tehdide maruz kalma ve psikiyatrik bozukluk oranı anlamlı derecede daha yüksek bulunmuştur. Sonuç: Çalışmanın sonuçları dijital teknolojilerin ÇCİ'yi başlatmak ve sürdürmek amacıyla kullanılabildiğini ve daha ciddi psikiyatrik sonuçlar ile ilişkili olabildiğini göstermektedir. Çocukların, ebeveynlerin ve profesyonellerin eğitimi ve politikaların geliştirilmesi çevrimiçi ve çevrimdışı çocuk istismarını önlemede büyük öneme sahiptir.
