FATİH DOĞAN, ATİLLA ÇORUH, ALPER C KEMALOĞLU, GALİP K GÜNAY
Journal of Clinical Practice and Research - 2011;33(1):35-38
Amaç: Çalışmada, çocuk yaş grubu yanık travmalı hastaların epidemiyolojik özelliklerini tanımlamak, değerlendirilmek ve bu hastalarda travmayı önlemeye yönelik koruyucu önlemleri gözden geçirmek amaçlandı. Gereç ve Yöntemler: Çalışmada Ocak 1996 ile Mayıs 2007 arasında Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Yanık Ünitesi‘nde tedavi gören 0-15 yaş arası hastalar; (0-2 yaş) yeni doğan ve bebek, (3-6 yaş) okul öncesi çağı, (7-15 yaş) geç dönem çocuk yaş grubu olmak üzere gruplara ayrıldı. Hastalar yaş, cinsiyet, yanık etkeni, yanık büyüklüğü, travmanın mevsimsel dağılımı, transport şartları, tedavisi ve fatalite hızı bakımından araştırıldı. Bulgular: Yataklı tedavi görmüş 762 çocuk hastanın; 346‘sı 0-2 yaş grubunda, 292‘si 3-6 yaş grubunda ve 124‘ü 7-15 yaş arasındaydı. İlk iki grupta sıcak sıvılar ile yaralanmanın daha sık olduğu belirlendi. Geç çocukluk döneminde ise alev yanığı en sık etkendi; elektrik yanığının da (%19,3) önemli bir yanık etkeni olduğu bulundu. Alev yanıklarının mortalitesinin daha yüksek (%12,1) olduğu sıcak sıvılar ile hayatını kaybedenlerin (%6,7) önemli kısmının sıcak süt, çökelek suyu, salça ve pekmez ile yaralandığı tespit edildi. Sonuç: Çocuk yaş grubu yanık travmalarının hemen hepsi basit koruma ve önleme programları ile engellenebilir. Bu konuda en önemli basamak toplumsal eğitimdir. Okul çağı öncesi çocuklara ve ebeveynlere radyo ve televizyon kullanılarak yanık kazalarının oluşum şekli ve riskli durumlar anlatılabilir. Böylece yanık travmasının önemine ve önleme yöntemlerine dikkat çekilebilir.
