SELDA OKUYAZ, MELTEM DİREK, OYA ÖGENLER, DİDEM DERİCİ YILDIRIM
Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Lokman Hekim Tıp Tarihi ve Folklorik Tıp Dergisi - 2019;9(2):228-235
Giriş: Kendini duygu ve düşüncede bir başkasının yerine koyabilme olarak tanımlanan empati (duygudaşlık), hasta hekim ilişkisi bakımından önemlidir. Çocuk hastalıkları ve sağlığı hekimlerinin empati becerileri hasta yakınlarının en değerli varlıkları olan çocuklarının sağlığı söz konusu olduğunda ön plana çıkar. Amaç: Bu pilot çalışmanın amacı Mersin’deki bir hastanede çocuk sağlığı ve hastalıkları alanında görev yapan hekimlerin empati becerilerini ve bu beceriyi etkileyen faktörleri tespit etmektir. Gereç ve Yöntem: Araştırmamız çocuk sağlığı ve hastalıkları alanında görev yapan hekimler üzerinde yürütülmüştür. Veri toplama formunun birinci bölümünde hekimlerin demografik özelliklerine yönelik sorular, ikinci bölümünde ise “Jefferson Empati Skalası” bulunmaktadır. Verilerin analizinde istatistik program olarak Statistica 13.3 kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan 55 (26 erkek, 29 kadın) hekimin yaş ortalamaları 34, 11 ± 6, 99’dir. Katılımcıların 6’sı (%10, 9) profesör, 2’si (%3, 6) doçent, 5’i (%9, 1) Dr. öğretim üyesi, 1’i (%1, 8) yan dal uzmanı, 10’u (%18, 2) yandal asistanı, 31’i (%56, 4) asistan hekimdir. Katılımcıların toplam puan ortalaması 98.42 ± 12.71’dür. Sonuç: Çalışmamızda katılımcıların Jefferson Empati Skalasından aldıkları toplam puan ortalamasının, ortanın üzerinde olması olumlu bir durumdur. Bu pilot çalışmaya göre empati becerisini etkileyen faktörleri ortaya çıkaracak, olumlu yönleri pekiştirecek çalışmaların artırılması düşünülmektedir.
