Merve GÜRLER, Füsun KIRCA, Bedia DİNÇ
Klimik Dergisi - 2026;39(2):113-118
Amaç: Bu çalışmada, kulak sürüntüsü örneklerinden izole edilen patojenlerin dağılımını ve antimikrobiyal direnç profillerini değerlendirmek ve bu bulguları çocuk ve erişkin hasta grupları arasında karşılaştırmak amaçlandı. Yöntemler: Bu retrospektif gözlemsel çalışmada, Ocak 2020-Aralık 2025 tarihleri arasında kulak infeksiyonu ön tanısı ile mikrobiyoloji laboratuvarına gönderilen kulak sürüntüsü örnekleri değerlendirildi. Her hastaya ait yalnızca ilk örnek çalışmaya dâhil edildi. İzolatların tanımlanması matriks aracılı lazer desorpsiyon/iyonizasyon uçuş zamanlı kütle spektrometrisi [matrix-assisted laser desorption/ionization time-of-flight mass spectrometry (MALDI-TOF MS)] yöntemi ile gerçekleştirildi. Antimikrobiyal duyarlılık testleri VITEK Compact otomatize sistemi kullanılarak yapıldı ve sonuçlar Avrupa Antimikrobiyal Duyarlılık Testleri Komitesi [European Committee on Antimicrobial Susceptibility Testing (EUCAST)] sınır değerlerine göre yorumlandı. Bulgular: Toplam 440 hastaya ait kulak sürüntüsü örneği değerlendirildi ve 196 (%44.5) hastada patojen mikroorganizma üremesi saptandı. Üreme saptanan örneklerden 238 mikroorganizma izole edildi; bunların 212'si (%89.1) bakteri, 26'sı (%10.9) mantardı. En sık izole edilen etken Pseudomonas aeruginosa (%31.1) olup bunu Staphylococcus aureus (%21.8) ve Streptococcus pneumoniae (%7.1) izledi. P. aeruginosa erişkin hastalarda çocuk hastalara kıyasla daha sık izole edilirken (p=0.032), S. pneumoniae (p=0.003) ve Streptococcus pyogenes (p<0.001) çocuk hastalarda daha yüksek oranda saptandı. P. aeruginosa izolatlarında siprofloksasin direnci %47.3, piperasilin-tazobaktam direnci %29.7, seftazidim direnci %27.0 ve sefepim direnci %24.3 idi. S. aureus izolatlarında sefoksitin direnci %36.5 olarak saptandı; vankomisin, teikoplanin, linezolid ve daptomisin için direnç saptanmadı. Sonuç: Kulak sürüntüsü örneklerinde etken dağılımı yaş gruplarına göre farklılık göstermesine karşın, antimikrobiyal direnç oranları çocuk ve erişkin hastalarda benzer bulundu. Özellikle P. aeruginosa'da yüksek florokinolon direnci ve S. aureus izolatlarında yüksek metisilin dirençli S. aureus [methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA)] oranları, ampirik tedavi yaklaşımlarının güncel ve yerel mikrobiyolojik veriler doğrultusunda düzenlenmesi gerektiğini göstermektedir.
