ÇOCUK YOĞUN BAKIM ÜNİTESİNDE İZLENEN TORASİK TRAVMALARIN DEĞERLENDİRİLMESİ

Kübra İRDAY, Mehmet Deniz ERHAN, İlknur ARSLAN, Zerrin ÖZÇELİK, Cemal PARLAKGÜMÜŞ

Çocuk Acil ve Yoğun Bakım Dergisi - 2026;13(2):79-85

University of Health Sciences Türkiye, Adana City Training and Research Hospital, Department of Pediatrics, Adana, Türkiye

 

Giriş: Şubat 2023 Türkiye depremini de içeren yedi yıllık sürede travma nedeni ile çocuk yoğun bakım ünitesinde izlenen ve toraks travması eşlik eden hastaların bulgularını ve uygulanan girişimleri olgular eşliğinde tartışmak amaçlanmıştır. Yöntemler: Travma nedeni ile Mart 2018-2025 yılları arasında çocuk yoğun bakım ünitesine kabul edilen hastaların elektronik sağlık kayıtları incelendi. Bulgular: Üç yüz yetmiş beş travma hastasına %29 toraks travması eşlik etmekteydi. Travmanın en sık nedeni trafik kazası, deprem ilişkili yaralanma ve yüksekten düşmedir. Toraks yaralanması olan hastalarda tüp torakostomi %53,2, cerrahi tedavi %11,9, bronkoskopi %8,26 ve mekanik ventilasyon %33,9 gerekli olmuştu. En sık komplikasyon pulmoner kontüzyon ve pnömotorakstı. Hastalarda toraks yaralanmasına en sık kafa travması, femur fraktürü, karaciğer ve/veya dalak laserasyonu eşlik etmekteydi. Toraks travması nedeniyle çocuk yoğun bakımda izlenen beş hastaya ait klinik bulgular, radyolojik görüntüler ve uygulanan tedaviler sunuldu. Sonuç: Hastaların ilk değerlendirmesi sırasında ölümcül altılı olarak tanımlanan hayatı tehdit eden durumların acilen araştırılması gereklidir. Travmatik pnömotoraks, hemotoraks veya hemopnömotoraks varlığında hasta semptomatik ise erken tüp torakostomi uygulanmalıdır. Künt travmalarda pulmoner kontüzyon, penetran travmalarda pulmoner laserasyon akla gelmelidir. Tüp torakostomiye rağmen persiste eden pnömotoraks ve hemotoraks cerrahi müdahale gerektirir. Pnömomediastinum ve cilt altı amfizem saptandığında trakekobronşial yaralanma akla gelmeli, bronkoskopi açısından hasta değerlendirilmelidir.