Esin Karakılıç Özturan, Ceren Çetin, Ayşe Karaaslan, Yasemın Akın
İstanbul Tıp Fakültesi Dergisi - 2025;88(4):305-311
Amaç: Otoimmün tiroidit (AIT), pediatrik endokrinolojide yaygın görülen bir hastalıktır. Genetik ve çevresel faktörlerin yanı sıra enfeksiyöz ajanların da hastalığın gelişiminde rol oynayabile? ceği öne sürülmüştür. Bu çalışma, Epstein?Barr virüsü (EBV), sitomegalovirüs (CMV), Parvovirüs B19, HIV, HCV ve Toxoplasma gondii'nin pediatrik AIT'deki potansiyel rolünü incelemektedir. Gereç ve Yöntemler: Önceki altı ay içinde otoimmün tiroidit (AIT) tanısı almış, Çocuk Endokrinoloji ve Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları polikliniklerine başvuran 1-18 yaş aralığındaki 49 hasta çalışmaya dahil edildi. Viral seroloji, Çocuk Enfeksiyon Hastalıkları polik? liniğinde lenfadenopati değerlendirmesi sırasında rutin olarak yapılmıştı. AIT tanısı, tiroid fonksiyon bozukluğu olsun ya da ol? masın, pozitif tiroid otoantikorları (anti?TG, anti?TPO ve/veya TSI) ve/veya tiroidite işaret eden ultrasonografi bulgularına (hetero? jenite veya psödonodüler görünüm) dayanılarak konuldu. Klinik ve laboratuvar verileri retrospektif olarak toplanarak SPSS sürüm 22 kullanılarak analiz edildi. Bulgular: Hastaların medyan yaşı 13,1 yıl (IQR: 4,6) idi. Hastaların %14,3'ü (n=7) erkek, %85,7'si (n=42) kızdı. Dört hastada Graves hastalığı, geri kalanında Hashimoto tiroiditi vardı. Hastaların %53,1'i (n=26) tedavi gerektirdi. Üç hastada Parvovirüs IgM, dört hastada EBV VCA IgM ve bir hastada her ikisi de pozitif bulundu. Seropozitif ve seronegatif hastalar arasında anti?TPO veya anti? TG seviyeleri açısından anlamlı fark saptanmadı. Hiçbir hastada HIV veya HCV saptanmazken, hastaların %97'si Toxoplasma gondii antikorları açısından negatifti. Sonuç: Parvovirüs B19 ve EBV, AIT patogenezine katkıda bulunabilir, ancak bu bulguların doğrulanması için daha geniş çaplı çalış? malara ihtiyaç vardır.
