Emre Gürkan BULUTLUÖZ, Burak KAYA
Ulusal Travma ve Acil Cerrahi Dergisi - 2026;32(1):55-62
AMAÇ: Çocukluk çağı adli travmatik yaralanmaları önlenebilir sağlık sorunlarının başta gelen sebeplerindendir. Bu çalışma adli travmatik yaralanmalara uğramış pediatrik olguların sosyodemografik özelliklerini, travma türlerini ve travmatik yaralanmaların hukuki niteliğini değerlendirmeyi amaçlamaktadır. GEREÇ VE YÖNTEM: Çankırı Devlet Hastanesi'ne 01.01.2024 ile 31.12.2024 tarihleri arasında travmatik bir yaralanma nedeniyle başvuran ve adli bildirim yapılan 275 çocuk olguya ait veriler retrospektif olarak incelenmiştir. BULGULAR: Olguların %72.4'ü erkek, %27.6'sı kız olup, yaş ortalaması 13.01+/-4.22 yıldı. En sık yaralanma nedenleri darp-cebir (%43.3), araç içi trafik kazaları (%19.6) ve araç dışı trafik kazalarıydı (%17.8). Yaralanmalar cinsiyet ve yaş ile ilişkili anlamlı farklılık göstermiştir; fiziksel şiddet (%73.9), kesici-delici alet (%95) ve ateşli silah yaralanmaları (%100) erkeklerde daha sık, künt travmalar (%42.9) ise kızlarda daha yüksek oranda izlendi. Olguların %92.4'ünde yumuşak doku travmaları, %39.3'ünde çoklu bölge yaralanmaları görülmüş, özellikle baş-boyun bölgesi darp-cebir yaralanmalarında çok sık etkilendiği bulundu (%53.8). Trafik kazaları birden fazla vücut bölgesinde yaralanmalarla birlikte orta-ağır derecede kemik kırıklarına sebep olduğu tespit edildi. SONUÇ: Bu çalışma çocukluk çağı travmatik yaralanmalarının yaş ve cinsiyet ile önemli farklılıklar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Pediatrik travmaların önlenmesine yönelik sosyoekonomik, çevresel ve eğitimsel süreçlerde iyileştirmeler sağlanmalıdır. Elde edilen verilerin klinik ve hukuki süreçlerin geliştirilmesinde rehber niteliği taşıyabileceği düşünülmektedir.
