İLKNUR TOLUNAY, ORKUN TOLUNAY, YASİN BAYRAM, TAMER ÇELİK, AYLA KILIÇ, ÜMİT ÇELİK
Genel Tıp Dergisi - 2014;24(1):15-21
Amaç: Akrep zehirlenmesi tanısı ile Çocuk Yoğun Bakım Ünitemize yatan hastaları geriye dönük olarak inceleyerek hastaların klinik ve laboratuvar bulgularını, tedavi yöntemlerini ve sonuçlarını değerlendirmek. Gereç ve yöntem: Ocak 2012-Ekim 2013 tarihleri arasında Çocuk Yoğun Bakım ve Yoğun Bakım Servislerinde akrep zehirlenmesi tanısı ile tedavi edilmiş olan 30 hasta çalışmaya dahil edildi. Bu hastaların klinik ve laboratuvar bulguları, tedavi yöntemleri incelendi. Bulgular: Hastaların yaşları ortalama 6,6±4 yıl olup, 12’ si (%40) kız, 18’ i (%60) erkek idi. Tüm hastalara antivenom tedavisi uygulandı. 9 hastaya prazosin, 8 hastaya dopamin, 3 hastaya dopamin ve dobutamin tedavisi uygulandı. Vakaların 5’ünde kalp yetmezliği ve 2’sinde akciğer ödemi gelişti. Laboratuvar sonuçları; hemoglobin 11,8±1 g/dl (9,6-13,1), lökosit 10,5±3,1 bin/mm3 (6,3-12,6), trombosit 284±42 bin/mm3 (214-459), kan şekeri 135±50 mg/dL (60-105), kreatin kinaz miyokard izoenzimi (CK-MB) 40±22 U/L (<25), troponin 1,76±2,3 ng/mL (<0,04), B-tipi natriüretik peptid (BNP) 83±102 pg/ml (0-100) olarak saptandı. Ekokardiyografi (EKO) yapılabılan 7 hastadan 2’sinde (%6,6) EKO normal, 5 hastada da anormal (sol ventrikül disfonksiyonu, ejeksiyon fraksiyonu %40) olarak değerlendirildi. EKO sonuçları anormal olarak değerlendirilen 5 hastanın takibinde ejeksiyon fraksiyonları günler içinde normal sınırlara döndü. EKO sonucu anormal olan 2 hastada kalp yetmezliği ile beraber akciğer ödemi de gelişti. Akrep zehirlenmesi tanısı ile yoğun bakıma yatırılıp tedavi edilen 30 hasta sağlıklı olarak taburcu edildi. Sonuç: Akrep zehirlenmeleri ülkemizde halen önemli bir sorundur, uygun ve erken tedavi ile mortalite ve morbiditenin önüne geçmek mümkündür. Hastalarımız ve tedavi sonuçları göz önüne alındığında bölgemizde olan akrep sokmalarında uygun tedavi ile mortalite oranı düşüktür.
