A ERDEM BAGATUR, AHMET DOAN, GAZİ ZORER
Acta Orthopaedica et Traumatologica Turcica - 2002;36(2):111-116
Amaç: Çocuklarda önkol uzatma ve deformite düzeltici girişimlerin sonuçlarını değerlendirmek. Çalışma planı: Önkol kısalığı ve/veya deformitesi olan dokuz hastanın 10 önkoluna yapılan distraksiyon osteogenesisinin sonuçları değerlendirildi. Hastaların ameliyat sırasındaki ortalama yaşı 10.2 idi (dağılım 5-16). Etyoloji bir hastada konjenital radioulnar sinostoz ve önkolda preaksiel longitudinal hemimeli, bir hastada konjenital radioulnar sinostoz ile birlikte önkol kısalığı, bir hastada multipl herediter osteokondromatosis, bir hastada distal radial fizyel arrest, iki hastada Madelung deformitesi, bir hastada postaksiel akrofasial dizostosis sendromuna bağlı iki taraflı doğuştan önkol kısalığı ve deformitesi, bir hastada radiusta defekt psödoartrozla birlikte kısalık ve bir hastada radius ve ulnada defekt psödoartrozla birlikte kısalıktı. Yedi önkolda Ilizarov tipi sirküler ve üç önkolda Orthofix tipi monoplanar eksternal fiksatörler kullanıldı. Ortalama izleme süresi dört yıl dört ay (dağılım 1-9 yıl) idi. Sonuçlar: İzleme süresi sonunda olgularda ortalama 36.7 mm (dağılım 25-60 mm) uzama ve ortalama %31.5 (dağılım %14-66) uzama oranı sağlandı. Tüm hastalarda tatmin edici fonksiyonel ve kozmetik düzelme elde edildi; 313 ay içinde kaynama sağlandı. En sık karşılaşılan komplikasyon, fiksatörün çıkartılmasından sonra görülen kallus deformasyonu idi. Çıkarımlar: Önkol uzatmasıyla, özellikle eşit üst ekstremite uzunluğu gerektiren durumlarda üst ekstremite fonksiyonlarında belirgin düzelme ve yumuşak dokuların iyi korunduğu durumlarda kozmetik düzelme de elde edildiği görüldü.
