Gunce BASARIR, Banu İŞBİLEN BASOK, Olgay BİLDİK, Nihal OLGAC DUNDAR, Pinar GENCPINAR
Dicle Tıp Dergisi - 2026;53(2):463-469
Amaç: Bu çalışmada, jeneralize epilepsi sendromu tanısı olan çocuklarda serum oreksin -A düzeyleri ölçülerek oreksin -A'nın çocukluk çağı jeneralize epilepsisinde rolünün değerlendirilmesi amaçlandı. Yöntemler: Bu kesitsel, vaka- kontrol çalışmasına jeneralize epilepsi sendromu tanısı almış 21 çocuk ile yaş ve cinsiyet açısından eşleştirilmiş 21 sağlıklı kontrol grubu dahil edildi. Serum oreksin -A düzeyleri, enzim bağlı immünosorbent analiz yöntemiyle ölçüldü. Tüm hastalara rutin klinik değerlendirme kapsamında ayrıntılı nörolojik muayene, elektroensefalografi ve nörogörüntüleme yapıldı. Bulgular: Jeneralize epilepsi sendromu olan hastalar ile sağlıklı kontrol olguları arasında serum oreksin -A düzeyleri açısından anlamlı fark saptanmadı (sırasıyla 2745,3+/-2240,5 pg/mL ve 2674,3+/-1794,5 pg/mL; p=0,697). Gruplar arasında gözlenen etki büyüklüğü ihmal edilebilir düzeydeydi. Ayrıca serum oreksin -A düzeyleri ile nöbet sıklığı, nöbet tipi veya elektroensefalografik bulgular arasında anlamlı ilişki bulunmadı (tümü için p>0,05). Sonuç: Çalışmamızda, jeneralize epilepsi sendromu olan çocuklarda serum oreksin -A düzeylerinin sağlıklı kontrol grubuna göre değişmediği ve serum oreksin -A düzeylerinin nöbet ile ilişkili klinik bulgulardan etkilenmediği görüldü. Preklinik düzeyde destekleyici kanıtlar bulunmasına karşın, bu bulgular periferik oreksin -A ölçümlerinin pediatrik jeneralize epilepside biyobelirteç olarak sınırlı yararı olabileceğini düşündürmekte; epilepside oreksin sinyalizasyonunun rolünü açıklığa kavuşturmak için daha büyük örneklemli ve çok yönlü çalışmalara ihtiyaç olduğunu göstermektedir.
