ABDURRAHMAN CAHİD ÖRENGÜL, YAVUZ MERAL, VAHDET GÖRMEZ
Journal of Cognitive-Behavioral Psychotherapy and Research - 2019;8(2):81-86
Bu araştırmada çocuklardaki özgül fobilerle ilişkili risk faktörlerinin ve eştanılarının incelenmesi amaçlanmıştır. Bezmialem Vakif Üniversitesi çocuk ruh sağlığı ayaktan tedavi ünitesine Ekim 2017 ve Şubat 2018 arasında başvuran 618 yaş hastalar özgül fobi ve eştanıları saptamak için, Okul Çağı Çocukları İçin Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi - güncel sürümü (ÇGDŞ-Ş) ile değerlendirildi. Özgül fobi ile ilişkili risk faktörleri çalışmanın yazarları tarafından geliştirilmiş bir veri toplama formu ile incelendi. En sık saptanan özgül fobi alt tipi hayvan fobisiydi (n=48; %48), onu doğal çevre fobisi (n=27; %27) kan-enjeksiyon fobisi (n=25; 25 %), durumsal fobi (n=17; 17 %) ve diğer fobiler (n=2; %2) takip etmekteydi. Olguların çoğu (n=59; %63, 4), fobisinin 37 yaşları arasında başladığını bildirdi. Olguların %32’si ani başlangıç bildirirken %40’ı yavaş ve kademeli bir başlangıç bildirdi. Grubun büyük kısmı %67, 7 %herhangi bir tetikleyici olay hatırlamazken, %25, 3’ü fobinin belli bir olaydan sonra başladığını bildirdi. Olguların %10’u geçmişte fobisi için tedaviye başvurduğunu ifade etti. Grup eştanılar açısından incelendiğinde, hayvan fobisi veya durumsal fobisi olanlarda grubun kalanına göre daha az, kan/enjeksiyon tipi fobi veya doğal çevre tipi fobisi olanlarda ise daha fazla dışsallaştırıcı bozukluk eştanısı saptanmıştır (sırasıyla X2=9, 54, p=0, 002; X2=11, 51, p=0, 001; X2=6, 00, p=0, 014; X2=8, 45, p=0, 004). Sonuç olarak çocuk ve ergenlerin çoğunluğu özgül fobi için yardım arayışında değildir ve özellikle sorgulanmadığı takdirde kolaylıkla gözden kaçabilmektedir.
