Melisa MINAZ
Klinik Psikoloji Dergisi - 2025;9(3):375-390
Romantik ilişkiler bireylerin hayatlarında ve kişilerarası ilişkilerinde önemli bir noktadadır. Romantik ilişkilerinden aldıkları doyumun düzeyi de bireylerin ilişkilerinin gidişatını etkilemektedir. Alanyazında romantik ilişki doyumunu etkileyen farklı değişkenlerden bahsedilmektedir. Bu araştırma ise kadınlarda çocukluk çağı travmalarının, romantik ilişki doyumunun, ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmaların ve çatışma çözme stillerinin birbirleriyle olan ilişkilerini ve birbirlerine olan etkilerini incelemeyi amaçlamaktadır. Araştırmanın örneklemini 18-50 yaş arasında, Türkiye'nin farklı şehirlerinde yaşayan 490 kadın oluşturmaktadır. Katılımcılara Demografik Bilgi Formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği, Romantik İlişkilerde Çatışma Çözme Stilleri Ölçeği, İlişkilerle İlgili Bilişsel Çarpıtmalar Ölçeği ve İlişki İstikrarı Ölçeğinin İlişki Doyumu alt boyutu uygulanmıştır. Çocukluk çağı travmaları, olumsuz ve boyun eğme çatışma çözme stilleri ve ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmalar arasında pozitif ve bu değişkenlerle ilişki doyumu arasında negatif korelasyon olduğu bulgulanmıştır. Ayrıca, olumlu çatışma çözme stili ile ilişki doyumu arasında pozitif yönde bir korelasyon saptanmıştır. Çoklu regresyon analizi sonuçları, çocukluk çağı travmalarının alt boyutlarından duygusal ihmalin, ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmaların ve olumlu ve olumsuz çatışma çözme stillerinin romantik ilişki doyumu üzerinde yordayıcı etkisi olduğunu göstermiştir. Aracılık modelleri sınandığında, çocukluk çağı travmaları ve romantik ilişki doyumu arasındaki ilişkide çatışma çözme stillerinin (olumsuz, olumlu ve boyun eğici tarzların) tam aracı; ilişkilerle ilgili bilişsel çarpıtmaların ise kısmi aracı rolleri üstlendikleri bulgulanmıştır. Çalışmanın bulguları, ilgili alanyazın ile değerlendirilmiş ve gelecek çalışmalara yönelik birtakım öneriler sunulmuştur.
