SELDA TEKİN, ESRA ADIYEKE, ELİF ERDOĞAN ÖNGEL, NURTEN BAKAN
Türk Yoğun Bakım Dergisi - 2024;22(3):161-169
Amaç: Çalışmamızın amacı, gebeleri retrospektif olarak değerlendirerek koronavirüs hastalığı (COVID) pnömonisi ile mortalite, hastaların bağışıklama durumları arasındaki ilişkiyi ortaya koymak ve ilk ekstrakorporeal membran oksijenasyonu (ECMO) deneyimlerimizi sunmaktır. Gereç ve Yöntem: Araştırma, 1 Mart 2020 ile 1 Aralık 2021 tarihleri arasında yoğun bakım ünitesinde takip ve tedavi edilen toplam 37 gebe/postpartum COVID-2019 olgusunun dosyaları taranarak gerçekleştirildi. Hastaların yaşları, sistemik komorbiditeleri, aşı detayları, klinik ve laboratuvar özellikleri kaydedildi ve analiz edildi. Hastalar sağkalanlar (grup 1; n=17) ve eksitus olanlar (grup 2; n=20) olarak 2 gruba ayrıldı ve sonuçlar istatistiksel olarak karşılaştırıldı. Bulgular: Çalışmamızda 37 hastanın 17’si (%45,9) hayatta kaldı (grup 1) ve 20’si (%54,1) öldü (grup 2). Medyan gebelik haftası 31 hafta olup, yoğun bakım yatış süresi 9 gündü. Yoğun bakım ünitesine yatış günü [polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) pozitifliğinin (+) kaçıncı günü] ve sezeryan süresi [polimeraz zincir reaksiyonu (PZR) pozitifliğinin (+) kaçıncı günü] ortalama 8. gündü. Dokuz (%24) hasta ECMO ve mekanik ventilasyon desteğinde takip edildi, bu hastaların 6’sı (%66,6) eksitus oldu. Üç (%33,3) sağ kalan hasta sekelsiz taburcu edildi. Otuz yedi gebe/postpartum hastanın 36’sı aşısızdı. Sonuç: Gebelerde aşı ile bağışıklamaya öncelik verilmelidir, ECMO COVID-19(+) gebe hastalarda oksijenlenmenin düzenlenmesinde etkili olabilir.
