MELTEM SERTBAŞ, SELMA DAĞCI, VOLKAN KIZILAY, ZEYNEP YAZICI, EBRU ELÇİ, ÖZLEM GÜDÜK, SERKAN ELARSLAN, BENGÜ ŞAYLAN, AKIN DAYAN, YAŞAR SERTBAŞ, KAMİL ÖZDİL
Haydarpaşa Numune Medical Journal - 2021;61(2):177-182
GİRİŞ ve AMAÇ: COVID-19 hastanın teşhisi, morbidite ve mortalitesi ile MPV ilişkisi üzerine yürütülmüş çalışmalar olmasına rağmen, sonuçlar çelişkilidir. Bu çalışmada belirgin sayıda hasta ile MPV’nin hastanede yatış süresi ve mortalite üzerindeki etkilerini araştırmayı amaçladık. YÖNTEM ve GEREÇLER: Bu çok merkezli çalışma, 9.487 hasta üzerinde retrospektif olarak gerçekleştirildi. Hastaların demografik bilgileri ve laboratuvar parametreleri hastanedeki tıbbi kayıtlarından elde edildi. Analizler, Windows (SPSS) 22.0 sürümü kullanılarak yapıldı. BULGULAR: Çalışmaya, 8.681 yoğun bakım ünitesi (YBÜ) dışında takip edilen hastaya ek olarak 806 yoğun bakım hastası dâhil edildi. YBÜ’de takip edilen hastaların yaş ortalaması (YBÜ) dışında takip edilen hastalara göre anlamlı derecede yüksekti (71, 25 ± 13, 42’ye karşı 56, 17 ± 16, 59; p <0, 001). Başvuru anındaki ortalama trombosit hacmi (Mean Platelet Volume: MPV) değerleri ve yatış süresindeki maksimum MPV değerleri yoğun bakım ünitesinde takip edilen hastalarda anlamlı olarak yüksekti (p <0.05). Hayatını kaybeden grupta MPVilk, MPVson, ΔMPVson-ilk ve ΔMPV% değerleri sağ kalan hastalara göre anlamlı olarak daha yüksekti. ROC analizi sonucunda MPVson ≥ 10.05 fl olan kişilerde ölüm riskinin 5.15 kat daha fazla olduğu belirlendi (ODDS oranı: 5.15 %95 CI: 4.374-6.067). Hastanın, hastaneye ilk geliş MPV değerinde %2.18’in üzerindeki artışlarda ölüm riskinin 4.62 kat arttığı görüldü (ODDS oranı: 4.62, %95 CI: 3.455-6.203). TARTIŞMA ve SONUÇ: Sonuç olarak, hastanede yatış sırasındaki MPV ve MPV değişikliklerinin COVID-19 hastalarında mortalitenin güçlü bir belirleyicisi olabileceği düşünüldü.
