Begüm YALÇIN, Nilgün GÖKTEPE
Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi - 2025;12(3):397-407
Amaç: Çalışma, hemşirelerin COVID 19 küresel salgınının ilk yılında hemşireliğin imgesi, durumu, toplum desteği ve deneyimlerine ilişkin görüşlerini incelemeyi amaçlamıştır. Yöntem: Bu çalışmada, fenomenolojik niteliksel tasarım kullanılmıştır. Veriler, Eylül 2020- Şubat 2021 tarihleri arasında maksimum çeşitlilik örnekleme yöntemi kullanılarak 12 hemşire ile yarı yapılandırılmış görüşme yapılarak toplanmıştır. Bulgular: Veri analizi sonucunda üç tema saptanmıştır. Bu temalar; 1. Krizlerin ortasında hemşirelik, 2. Alkışları duydum ama ne gördüm ne de görüldüm, 3. İki ileri bir geri... hemşirelik imajı değişebilir mi? şeklinde tanımlanmıştır. Katılımcılar, COVID 19 krizi sırasında çalışmanın zorluklarını tanımlayarak belirsizliği, duygusal sıkıntıyı ve hasta bakımı ile kendi güvenliklerini dengeleme mücadelesini vurgularken, hemşire eğitimciler ise ön saflardaki meslektaşlarını desteklemekte zorluklarla karşılaştıklarını iletmişlerdir. Katılımcılar başlangıçta sembolik jestleri takdir etseler de sonuçta kendilerini görünmez hissettiklerini ve desteğin hızla kaybolduğu belirtilmiştir. Ayrıca çalışma koşulları ve medya temsili konusunda farkındalık eksikliği nedeniyle hayal kırıklığı yaşadıklarını da vurgulamışlardır. Son olarak, bazı katılımcılar küresel salgının mesleki görünürlüğü artırmak için bir fırsat sunduğuna inanırken, diğerleri kalıcı değişim konusunda şüpheci kalmışlardır. Sonuç: Bu çalışma, COVID-19 küresel salgını sırasında hemşirelerin karşılaştığı yoğun zorlukların yanı sıra hemşire öğretim üyelerinin ön saflardaki meslektaşlarını desteklemede zorluklarla karşılaştığını vurgulamaktadır. Hemşireler başlangıçta toplumun takdiriyle karşılansa da çalışma koşullarında somut iyileştirmeler söz konusu olduğunda, hemşirelerin göz ardı edildiğini hissettiğini belirtmiştir. Bu küresel salgın, hemşirelik mesleğinin kamuoyundaki algısını yeniden şekillendirmek için hem bir zorluk hem de bir fırsat sunarken, gelecekteki sağlık krizlerine daha iyi hazırlanmak için sürdürülebilir işgücü planlamasına yatırım yapmanın ve hemşirelerin dayanıklılığını güçlendirmenin önemini ortaya koymuştur.
