Berra YILMAZ KUŞAKLI, Sevgi DURAN, Sitem KAYGUSUZ
Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi - 2026;9(3):464-473
Amaç: Bu araştırmanın amacı, hemşirelerin çalışan güvenliği açısından tehdit oluşturan iş kazalarının tespit edilmesi ve bu kazaların oluşumunda COVID-19 pandemi süreci ile ilişkisini belirlemektir. Yöntem: Kesitsel, tanımlayıcı ve ilişki arayıcı türdeki bu araştırmanın evrenini İstanbul'daki bir şehir hastanesinde çalışan 2100 hemşire, örneklemini ise 410 hemşire oluşturdu. Hemşirelerin 01.01.2021-31.12.2021 tarihleri arasındaki mesleki yaralanmaları, COVID-19 alanlarında çalışma ve tanı alma durumları retrospektif incelendi. Veriler 01-20 Temmuz 2022 tarihlerinde Hastane Bilgi Yönetim Sistemi elektronik arşivinden toplandı. Veri analizinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma, ki-kare testi, Kruskall-Wallis, Mann-Whitney U testi ve Spearman korelasyon analizi kullanıldı. Bulgular: Hemşirelerin %52.20'si 26-27 yaş grubunda, %78.78'i kadın ve %85.12'si bekardır. İş kazası bildirim oranı %11.24 olup, bildirim yapanların %19.92'si cerrahi servislerde çalışmakta ve bildirimlerin %79.66'sını "kesici-delici alet yaralanmaları" oluşturmaktadır. Hemşirelerin %46.83'ünün COVID-19 tanısı aldığı ve bu kişilerin %19.79'unun Yoğun Bakım Ünitesi'nde (YBÜ) çalıştığı saptandı. COVID-19 tanısı alma ile iş kazası bildirimleri arasında anlamlı negatif bir ilişki bulundu (r= -0.866, p<0.05). Hemşirelerin pandemi alanlarında çalışma durumları ile COVID-19 tanısı (r= -0.034) ve iş kazası bildirimi (r=0.36) arasında anlamlı bir ilişki bulunmadı (p>0.05). Sonuç: Bu araştırmada hemşirelerin fiziksel, kimyasal, biyolojik, ergonomik ve psikososyal güvenlik alanlarına ilişkin olumsuz iş kazası deneyimlerinin olduğu görüldü. Hemşirelerin en sık yaşadığı iş kazası kesici-delici alet yaralanmalarıdır. Pandemi alanlarında çalışmak iş kazası bildirimini etkilemezken, COVID-19 tanısı almanın iş kazası bildirimiyle yüksek düzeyde ve negatif yönlü ilişkili olduğu sonucuna varıldı.
