GÖKÇE ÇIPLAK, NAZLI TEKELİ, EDA OZDEN TOKALIOGLU, DİLEK SAHİN, CÜNEYT TAYMAN, HAYRİYE GÖZDE KANMAZ KUTMAN
Ankara Eğitim ve Araştırma Hastanesi Tıp Dergisi - 2025;58(2):76-80
Amaç: Viral hastalıkların gebelik ve fetüs üzerine önemli etkilerinden birinin preterm doğum olduğu bilinmektedir. Amacımız COVID 19 pandemisinin Türkiye’de yoğun bir üçüncü basamak referans yenidoğan yoğun bakım ünitesine <32 hafta preterm bebek yatış sıklığı üzerine etkisinin araştırılmasıdır. Gereç ve Yöntem: Yenidoğan Yoğun Bakım Ünitesine (YYBÜ) pandemi öncesi Eylül 2019-Şubat 2020 ve pandemi sonrası yılın aynı dönemi (Eylül 2020-Şubat 2021) çok preterm (<32 hafta) bebek yatış oranı retrospektif olarak karşılaştırıldı. Maternal/ neonatal özellikler ve perinatal risk faktörleri hasta kayıtlarından elde edildi. Bulgular: Pandemi öncesi 6 aylık dönemde yenidoğan yoğun bakım ünitesine toplam 1687 bebek yatışı olduğu ve 266’sının (%15.7) <32 hafta preterm olduğu görüldü. Pandemi sonrası dönemde ise toplam yatış sayısı 1648, preterm yatış sayısı 230 (%13.9) idi. Yatış sıklığında yaklaşık %2’lik düşüşün istatiksel olarak anlamlı olmadığı görüldü. Her iki dönemde gestasyon haftası (28± 2,7 ve 29± 2.8 hafta), doğum ağırlığı (1370±531 ve 1327±517 g), ve diğer temel maternal ve neonatal özellikler benzerdi (p>0.01). Sonuç: Pandemi ve getirmiş olduğu kısıtlamalar gebelik sonuçlarını; günlük aktivitelerde değişme, sosyal ve ekonomik etkiler, sağlık hizmetlerinden faydalanma gibi endirekt mekanizmalarla etkilemiş olabilir. Kısa dönemde ve kısıtlı bir kohort değerlendirildiğinde preterm yatış sayısı azalmış gibi görünse de bu bulguların ulusal veriler ile desteklenmesi gerekir.
