MEHMET YİLMAZ, IBRAHİM HACİBEY, UNSAL OZKUVANCİ, RAMAZAN OMER YAZAR, AHMET YASER MUSLUMANOGLU
Kafkas Tıp Bilimleri Dergisi - 2022;12(2):141-145
Amaç: COVID-19 pandemisi birçok hastalıkta olduğu gibi acil pa¬tolojilere de yaklaşımı etkilemektedir. Testis torsiyonu önemli bir skrotal acil olup tanı ve tedaviye kadar geçen zaman organ ko¬runmasında en önemli prediktif faktördür. Biz de kliniğimizde tanı ve tedaviye kadar geçen sürenin ve organ kaybı oranlarının pan¬demi öncesi dönemle pandemi süreci arasında karşılaştırılmasını planladık. Materyal ve Metot: Retrospektif çalışmamıza kliniğimizde Mart 2019 Mart 2021 tarihleri arasında 1 yaş üzeri testis torsiyonu tanısı alıp tedavi gören hastaları dahil ettik. Hastaları başvuru zamanlarına göre 2 gruba ayırdık. Mart 2019 Mart 2020 aralığını (COVID-19 ön¬cesi) Grup 1 ve Mart 2020 Mart 2021 aralığını da (COVID-19 döne¬mi) Grup 2 olarak isimlendirdik. İki grubu demografik verileri ile iske¬mik süreleri ve orşiektomi oranları açısından karşılaştırdık. BULGULAR: Çalışmamıza dahil etme kriterlerini karşılayan toplam 55 hastanın 26’sı Grup 1 ve 29’u Grup 2’ye dahil edildi. Grup 1 için ortanca yaş ortalaması 17 (Inter Quantile Range (IQR): 632) iken grup 2’de 15 (IQR: 628) olarak saptandı (p=0,019). Pandemi dö¬nemi orşiektomi oranı (%31) öncesine göre (%15,4) fazla olsa da istatistiksel anlamlılık izlenmedi (p=0,173). Tüm kohortun (n=55) erken (12 saat öncesi) ve geç başvuru (12 saat sonrası)’ya göre değerlendirilmesinde ise erken başvuruda orşiektomi oranı anlamlı olarak daha düşük saptandı (%17,8’e kıyasla %50; p=0,045). Grup 1 ve Grup 2’de erken ve geç başvuru açısından farklılık izlenmedi (p=0,439). SONUÇ: COVID-19 pandemisinin testis torsiyonuna olumsuz etki¬lerini başvuru süresi, başvuruda gecikme ya da orşiektomi oranları bakımından inceledik ve pandemi öncesi 1 yıllık dönemdeki vaka¬larla arasında bir farklılık saptamadık.
