COVID-19 PANDEMİSİNDE DİŞ HEKİMLİĞİ ÖĞRENCİLERİNİN UZAKTAN EĞİTİM MEMNUNİYETİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ: ANKET ÇALIŞMASI

Yunus Emre ÖZDEN, Selen ERKUL, Burcu BAL, Akanay ÇOPUROĞLU, İdil ÖZDEN, Ceyda ÖZÇAKIR TOMRUK, Zeynep ÖZKURT KAYAHAN, Ender KAZAZOĞLU

Yeditepe Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi - 2026;22(2):94-100

Yeditepe Üniversitesi, Diş Hekimliği Fakültesi, Protetik Diş Tedavisi Anabilim Dalı, İstanbul

 

Amaç: Uzaktan eğitim, öğrenci ve eğitimcilerin zamandan ve mekândan bağımsız çalıştığı bir eğitim modelidir. Bu çalışmanın amacı, COVID-19 pandemisi döneminde eğitim alan öğrencinin uzaktan eğitim memnuniyetini araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Pandemi sürecinde eğitimi devam eden birinci sınıftan beşinci sınıfa kadar 306 diş hekimliği öğrencisi (205 kadın, 101 erkek), uzaktan öğrenmeye yönelik eğilimleri ve uzaktan eğitimden kaçınma durumları hakkında 20 maddelik bir anket kullanılarak incelenmiştir. Genel bir anket çalışması yapılmış ve yaş, sınıf, cinsiyet ve preklinik/klinik durumlara göre farklılıklar değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizler SPSS 23 (Statistical Package for Social Sciences) programı kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin normalliği görsel (histogramlar ve olasılık grafikleri) ve analitik yöntemler (Kolmogorov-Smirnov testi) ile değerlendirilmiştir. Normal dağılım gösteren verilere tek örneklem T testi, klinik-preklinik karşılaştırmasında bağımsız gruplarda T Testi kullanılmış ve anlamlılık düzeyi p <0,05 olarak belirlenmiştir. Bulgular: Öğrencilerin uzaktan eğitimden memnuniyet düzeylerinin her iki uçta da aynı olduğu (64, 17+/- 17,53) ve ölçek için tanımlanan kesme noktasıyla istatistiksel olarak anlamlı bir fark göstermediği belirlendi (p=0, 130). 4. sınıf öğrencileri (68,57+/- 19,43; p=0,026) ve 5. sınıf öğrencileri (70,81+/- 16,91;p=0,001) genel ortalamadan olumlu yönde anlamlı farklılık gösterirken, 1. sınıf öğrencileri (57,27+/- 16,21;p=0,010) olumsuz yönde anlamlı bir farklılık göstermektedir. 2. ve 3. sınıf öğrencilerinin ortalamaları ile kesme noktası arasında anlamlı bir fark saptanmamıştır (sırasıyla p=0,361 p=0, 185). Klinik öncesi sınıfların memnuniyet düzeyi (59,03+/- 16,60), klinik sınıflara (68,06+/- 17,26) göre istatistiksel olarak anlamlı düzeyde düşüktür (p<0,001). Sonuçlar: Öğrenci memnuniyeti açısından yüz yüze eğitim ile uzaktan eğitim arasında bir fark yoktur. Sınıf ilerledikçe uzaktan eğitimden memnuniyet artmıştır. Klinik öncesi sınıfların (1. ve 2. yıl) memnuniyet düzeyi klinik sınıflara (3., 4. ve 5. yıl) göre daha düşüktür. Cinsiyet uzaktan eğitimden memnuniyeti etkileyen bir faktör değildir.