NURAN GÜNAY
Archives of Clinical and Experimental Medicine - 2022;7(1):6-10
Amaç: Koronavirüs hastalığı 2019 (COVID-19) birçok kardiyovaküler komplikasyona neden olmaktadır. Komorbiditesi olan hastalarda, COVID-19 enfeksiyonu daha ağır seyir etmektedir. Bazı hastaların komorbiditesi olmamasına rağmen, ağır enfeksiyon ve ölüm görülebilmektedir. Çalışmalarda COVID-19 pnömonili hastalarda, birçok ekokardiyografi parametresinin bozulduğu saptanmıştır. Sağ ventrikül erken giriş-çıkış (RVEIO) indeksi, sağ ventrikül disfonksiyonunun şiddetinin olası ve dolaylı bir belirtecidir. Çalışmamızın amacı, orta-ciddi COVID-19 pnömonili komorbiditesi olmayan hastalarda, taburculuk sonrası RVEIO indeksini değerlendirmektir. Yöntemler: Çalışma tek merkezde, prospektif olarak yürütüldü. Taburculuktan bir ay sonra, komorbiditesi olmayan, 57 orta-ciddi COVID-19 pnömonili hastanın ekokardiyografisi ve biyokimyasal testleri yapıldı. Bulgular: Pulmoner arter çapı ciddi grupta, anlamlı daha geniş saptandı [1,9 (1,8-2) ve 2 (1,9-2,1); p=0,014]. Pulmoner arter akselarasyon zamanı [140,92±11.70 ve 114,58±12,03; p=0,001)] ve RVOT VTI [23,48±1,96 ve 19,18±2,2; p <0,001] anlamlı daha düşük, RVEIO indeksi ise [2,51±0,54 ve 3,22±0,92; p<0,001] ciddi grupta anlamlı daha yüksek saptandı. Sonuç: COVID-19 enfeksiyonunun uzun süreli etkilerini bilmiyoruz. Bu nedenle takip çalışmaları yapılmalıdır. Ekokardiyografi tetkiki kolay ulaşılabilir ve az maliyetli olması nedeniyle yatan hastalar ile taburcu edilen hastaların takiplerinde kullanılabilir. Özellikle hastalığı ciddi geçiren, komorbiditeleri olmayan bireylerin bile uzun dönem takipleri yapılmalıdır. Takiplerde RVEIO indeksi kullanılabilir.
