HÜSEYİN EVREN EREN ŞİRİN ÇETİN
International Journal of Tokat Medical Sciences - 2025;17(1):1-5
Amaç: Bu çalışmanın amacı yoğun bakım ünitesinde yatmakta olan hastalarda gelişen pnömotoraks ve sonrasında uygulanan Tüp Torakostomi tedavisinin sıklığı, hastaların klinik özellikleri ve başarı oranlarının incelenmesidir. Yöntem: Yoğun bakım ünitesinde takip edilen COVID-19 tanılı hastalarda 11.03.2020-31.12.2022 tarihleri arasında yatan 823 hastadan pnömotoraks teşhisi ile Tüp Torakostomi uygulanan 45 hastanın tıbbi kayıtları geriye dönük incelenerek; yoğun bakımda pnömotoraks teşhisi ile Tüp Torakostomi uygulanan hastalar belirlendi. COVID-19 hastalarında pnömotoraks görülme sıklığı, klinik özellikleri ve tedavide Tüp Torakostomi başarı oranları araştırıldı. Bulgular: Yoğun bakım ünitesinde COVID-19 tanısıyla 11.03.2020-31.12.2022 tarihleri arasında yatan 823 hasta değerlendirilmeye alındı. Bu hastaların tıbbi kayıtları geriye dönük olarak incelendi. COVID-19 tanılı hastalarda gelişen pnömotoraksın toplam yoğun bakımda yatan hastalarının %4.86’sınıoluşturmakta olduğu bulgulandı. COVID-19 ile ilişkili pnömotoraksın %60’ı sağ taraflı; %32.5’i sol taraflı, %7.5 hastada ise bilateral pnömotoraks tesbit edilmiştir. Hastaların %47.5’i kadın; %52.5’i erkek idi. Hastaların yaş ortalaması 68 ±11,60 ve tedavi sonucu başarı oranı %20 ve ölüm oranları %80 olarak belirlendi. Sonuç: COVID-19 ’a bağlı yoğun bakımda yatan ve pnömotoraks gelişen hastalarda pnömotoraksın yaklaşık %5’ine tüp totakostomi uygulandığı, cinsiyet, taraf, başarı ve ölüm oranları değerlendirildiğinde, COVID-19 da gelişen pnömotoraksın yüksek mortaliteye sahip ve genellikle hastalığın son döneminde gelişen bir komplikasyon olarak değerlendirildiği, diğer COVID-19 dışı gelişen pnömotorakslara göre Tüp Torakostomi ile tedavinin başarı oranının düşük olduğu ve ciddi bir komplikasyon olduğu söylenebilir.
