COVID-19 TANISI İLE HASTANEDE YATARAK TEDAVİ UYGULANAN HASTALARDA GÖRÜLEN SEMPTOMLARIN FONKSİYONEL BAĞIMSIZLIK DURUMUNA VE ANKSİYETE DÜZEYİNE ETKİSİ: TANIMLAYICI BİR ÇALIŞMA

Arife ALTIN ÇETİN, Sultan AKÇİMEN, Hicran BEKTAŞ, Dilara İNAN, Fatma GÖKALP

Gazi Medical Journal - 2026;37(3):330-340

Department of Nursing, Antalya Bilim University, Faculty of Health Sciences, Antalya, Türkiye

 

Amaç: Bu araştırmanın amacı, koronavirüs hastalığı 2019 (COVID-19) tanısı ile hastanede yatarak tedavi uygulanan hastalarda görülen belirtilerin fonksiyonel bağımsızlık durumuna ve anksiyete düzeyine etkisinin belirlenmesidir. Yöntemler: Bu araştırma tanımlayıcı bir çalışma olarak Temmuz 2021-Nisan 2022 tarihleri arasında yürütüldü. Çalışma COVID-19 tanısı olan 150 hasta ile gerçekleştirildi. Veriler, Kişisel Bilgi Formu, Modifiye Barthel İndeksi, Beck Anksiyete Envanteri ve Koronavirüs Anksiyete Ölçeği kullanılarak toplandı. Verilerin analizinde yüzdelik hesaplamaları, Kruskal-Wallis Varyans Analizi ve Mann-Whitney U testi kullanıldı. Bulgular: Katılımcıların %55,3'ünün erkek, %80'inin evli, %32'sinin üniversite mezunu olduğu ve %72,7'sinin en az bir ek hastalığı bulunduğu saptandı. Hastaneye başvuru anında ve hastanede yatarken en sık yaşanan semptomlar sırasıyla nefes darlığı (%63,3; %64), öksürük (%58,7; %46), ateş (%56; %32) ve yorgunluktu (%40,7; %22,7). Katılımcıların fonksiyonel yönden hafif derecede (95,7 +/- 8,98) bağımlı olduğu, çoğunun (82%) yüksek düzeyde anksiyete ve yaklaşık yarısının (46%) COVID-19 ilişkili işlevsiz anksiyete yaşadığı saptandı. Sonuç: Elde edilen bulgular, hastanede yatan COVID-19 hastalarında erken semptom yönetimi ve anksiyete taramasının önemini ortaya koymaktadır. Hemşirelik girişimleri bireyselleştirilmiş olmalı; işlevsel bağımsızlığı artırmayı ve anksiyete düzeylerini azaltmayı hedeflemelidir. Gelecekteki hemşirelik uygulamaları ve sağlık politikaları, yatarak tedavi gören COVID-19 hastalarının bakımında ruhsal destek hizmetlerini temel bir bileşen olarak içermelidir.