COVID-19’DA PANKREATİK ENZİM YÜKSEKLİKLERİNİN SIKLIĞI VE HASTALIK ŞİDDETİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

SEVİL ALKAN, ORUÇ NUMAN GÖKÇE, HAVVA YASEMİN ÇİNPOLAT

Sağlık Bilimlerinde Değer - 2023;13(2):209-215

Canakkale Onsekiz Mart University Faculty of Medicine, Department of Infectious Diseases and Clinical Microbiology, Canakkale, Turkey

 

Amaç: Bu çalışmada, COVID-19 ile enfekte hastalarda pankreatik enzim yükselmelerinin sıklığını değerlendirmek ve hastalık şiddetine etkisini incelemek amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: COVID-19 enfeksiyonu ile hastaneye yatırılan toplam 1249 hasta dahil edildi. COVID-19 ile enfekte hastalarda pankreatik enzim yükselmelerinin sıklığı ve hastalık şiddeti üzerindeki etkisi araştırıldı. BULGULAR: 1249 hastanın 32’sinde pankreatik enzim yükselmeleri (amilaz/lipaz veya her ikisi) tespit edilmiştir (insidans %2,96). Bu çalışmaya yaş ortalaması 64,97±5,63 yıl olan 32 olgu dahil edilmiştir. Olguların 30’u (%93,75) erkek cinsiyetteydi. 31’inde (%96,87) amilaz, 26’sında (%81,25) lipaz, 25’inde (%78,12) hem amilaz hem de lipaz yüksekliği saptanmıştır. Bunların sadece 10’u (%31,25) akut pankreatit (AP) için radyolojik test yaptı ve yapılan sınırlı sayıdaki abdominal bilgisayarlı tomografi taramalarının hiçbirinde AP ile uyumlu radyolojik bulguya rastlanmamıştır. Hastaların 18’i (%56,25) klinik kötüleşme ve 13 (%40,62) hastada gelişen mortalite nedeniyle yoğun bakıma alınmıştır. Exitus vakalarının ortalama yaşı 66,4±6,6 yıldı; eksitus ve hayatta kalan COVID-19 hastaları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0,05). Sonuç: Exitus grupta medyan lenfosit sayısı daha düşük, medyan AST, ALT ve lipaz seviyeleri daha yüksekti. Bu değerlerde patolojik bulguları olan hastaların yakın klinik takibi ve gerekirse radyolojik görüntüleme hastalığın yönteminde faydalı olabilir.