VEYSEL HAKSÖYLER, ÖMER KAYA, TOLGA KÖŞECİ, EMRE KARAKOÇ, İSMAİL FİKRİ BAŞLAMIŞLI
Cukurova Medical Journal - 2019;44(2):632-641
Amaç: Bu çalışmada bir Üniversite Dahiliye Yoğun Bakım Ünitesinde (DYBÜ) trombositopeni sıklığı, nedenleri, klinik sonuçları ile mortalite ve morbiditeye olan katkısını saptamayı amaçladık. Gereç ve Yöntemler: Temmuz 2011-Ağustos 2012 tarihleri arasında yoğun bakımda takip edilen vetrombosit sayısı 150.000/uL’nin altında olan 165 hasta çalışmaya dahil edildi. Trombositopeni nedenleri araştırıldı. Trombositopenisi olan ve trombositopenisi olmayan hastaların mortalite ve yoğun bakım yatış sürelerikarşılaştırıldı. Bulgular: Çalışma döneminde DYBÜ’de hastaların %30, 1’inde trombositopeni gelişti (165/548). Hastaların 30 (%18)’unda trombositopeni nedeni sepsis, 18 (%10, 9)’inde dissemine intravasküler koagülasyon (DİK) idi. Çalışma süresince 165 trombositopenik hastanın 115’i (%69, 7), trombositopenik olmayan 383 hastanın 173’ü (%45, 1) kaybedildi. Trombositopenisi olan hastalarda mortalite daha fazlaydı. Hastalarda trombosit düzeyi düştükçe mortalitenin istatistiksel olarak anlamlı düzeyde arttığı gözlendi. Aynı APACHE II skoruna sahip hasta gruplarında trombosit sayısı düştükçe mortalitenin istatistiksel olarak anlamlı olarak arttığı saptandı. Sonuç: Trombositopeninin en sık sebepleri sepsis ve DİK olup trombositopeni yoğun bakımda mortaliteyi arttıran bir etkendir.
