BİLSAY AKALIN, ZEKİ YILMAZ, TARIK ARTIŞ
Journal of Clinical Practice and Research - 2012;34(2):69-72
Amaç: Sıçanlarda deneysel kontrollü non-heart beating donör modelinde, met-RANTES’in karaciğer hücre canlılığına etkisini ve bu tür greftlerin kullanılabilirliğini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Çalışmada ağırlığı 225-290 gram arasında değişen, 30 adet Wistar-Albino erkek sıçan kullanıldı. Her biri 10 sıçandan oluşan kontrol ve çalışma grupları oluşturuldu. Kardiyak arrestten önce tüm sıçanlara 0,1 mL heparin subkutan olarak uygulandı. Kontrol grubundaki deneklere kardiyak arrestten 2 saat önce 0,5 mL SF ve çalışma grubundakilere 1 μg/kg met-RANTES intraperitoneal yolla verildi. Sıçanlara 0,2 mL intrakardiyak KCL verilerek kardiyak arrest sağlandı. Tüm gruplarda 30 dakika beklendikten sonra orta hat insizyonla laparotomi yapıldı. Tüm gruplardaki deneklere total hepatektomi uygulandı. Yukarıda vena kava ve alt tarafta vena porta disseke edilerek serbestleştirildi. Daha sonra lumenine uygun (3,5 french) bir kateter yardımıyla portal ven kateterize edildi. Bu kateter yardımıyla 50 mL Euro Collins solüsyonu ile invivo olarak karaciğer yıkandı. Total olarak çıkarılan karaciğerler sirkulatuar bir sistem yardımıyla HTK solüsyonu ile 60 dk perfüze edildi. AST ve ALT ölçümleri için perfüzyon sıvıları uygun koşullarda saklandı. Bulgular: AST ve ALT değerleri, met-RANTES verilen grupta istatistiksel olarak anlamlı ölçüde düşük bulundu (p<0,05). Sonuç: Met-RANTES, deneysel kontrollü non-heart beating donör modelinde hepatosit viabilitesini biyokimyasal açıdan arttırmaktadır.
