SARPER KARAKÜÇÜK, G ERTUĞRUL MİRZA, İNCİ KARAKÜÇÜK BÜLENT SÜMERKAN, TURHAN ÖKTEN, RECEP SARAYMEN, TAMER HAYTOĞLU
Journal of Clinical Practice and Research - 1999;21(1):35-41
Amaç: Bu çalışmada deneysel tavşan modelinde oluşturulan Staphylococcus epidermidis (S.epidermidis) endoftalmisinde intravitreal trovafloksasinin vitreus nitrik oksit düzeylerine etkisi araştırılmıştır. Gereç ve yöntem: Çalışmada 26 tavşan kullanıldı ve 4 gruba ayrıldı. İlk üç gruptaki 22 tavşanın sağ gözüne deneyin birinci günü intravitreal 100000 CFU S.epidermidis ATCC 12228 suşu, dördüncü gruptaki 4 tavşanın sağ gözlerine ise serum fizyolojik enjekte edildi. Enjeksiyonu takibeden 24. saatte birinci gruptaki 8 tavşanın sağ gözüne, 48. saatte ikinci gruptaki 8 tavşanın sağ gözüne intravitreal 100mg trovafloksasin uygulandı. Üçüncü grubu oluşturan 6 tavşanın sağ gözü, tedavi uygulanmayan kontrol grubunu oluşturdu. Yetmişikinci saatte tüm gözler enüklee edildi ve klinik, histolojik, mikrobiyolojik ve biyokimyasal olarak değerlendirildi. Bulgular: Vitreus nitrik oksit (ortanca) düzeyleri sağ ve sol gözlerde şöyle bulundu: Grup 1 Sağ:208.5085 mmol/L, Sol:148.6170 mmol/L (p=0.036); Grup 2 Sağ:254.9505 mmol/L, Sol:220.7920 mmol/L (p=0.735); Grup 3 Sağ:217.8220 mmol/L, Sol:165.8090 mmol/L (p=0.068); Grup 4 (kontrol) Sağ:132.6530 mmol/L, Sol:189.1400 mmol/L (p=0.180; Wilcoxon signed ranks testi). Gruplarda vitreus nitrik oksit düzeyleri ile klinik ve histolojik skorlar arasında anlamlı bir korelasyon saptanmadı (p 0.05). Grup 1'de vitreus nitrik oksit düzeyleri ve mikrobiyolojik skorlar arasında negatif korelasyon saptandı (r=-0.916; p=0.001; Spearman korelasyon analizi). Sonuç: Vitreus nitrik oksit düzeyinin artması ile mikrobiyolojik skorların azalması, nitrik oksitin mikroorganizmanın çoğalmasını önleyici yönde etki yaptığını düşündürmektedir. Bunlar ilk sonuçlardır ve endoftalmi modellerinde vitreus nitrik oksit düzeylerine yönelik çalışmalarda peroksit düzeylerinin de saptanması, gerçek hasar hakkında bize daha ayrıntılı bilgi verebilecektir.
