Gökçe SAYGI UYSAL, Yasemin HOŞGÖREN ALICI, Işılay ÖZ, Meral Didem TÜRKYILMAZ, Hatice Seyra ERBEK
Nöropsikiyatri Arşivi - 2026;63(1):402-407
Giriş ve Amaç: Günlük yaşamda iletişim çoğunlukla gürültülü ortamlarda gerçekleşir. Ancak işitme düzeyinin değerlendirilmesinde kullanılan odyolojik testler genellikle sessiz ortamlarda uygulanır. Bu çalışma, ileri yaş veya işitme kaybı olmayan bireylerde dahi depresyonun gürültüde konuşmayı anlama ve eşik üstü işitsel işlemleme becerileri üzerinde etkisi olup olmadığını araştırmayı amaçlamaktadır. Yöntem: Çalışma grubu işitme kaybı olmayan ve depresyon tanısı alan 29 bireyden oluşmuştur. Kontrol grubu ise işitme kaybı ve depresyonu olmayan 29 bireyden oluşturulmuştur. Tüm katılımcılara eşik üstü işitsel işlemleme becerilerini değerlendirmek amacıyla Temporal Fine Structure-Adaptif Frekans (TFS-AF) testi uygulanmıştır. Bulgular: Depresyon grubunun TFS duyarlılık skorlarının kontrol grubuna kıyasla anlamlı derecede düşük olduğu görülmüştür (p=0,000). Sonuç: Depresyon, işitsel performansı belirgin biçimde etkileyebilmekte ve gürültüde konuşmayı anlamayı zorlaştırabilmektedir. Bu nedenle, işitme kaybı olmayan bireylerde dahi dinleme becerilerini ve işitsel fonksiyonları kapsamlı biçimde değerlendirebilmek için duygusal durumu da dikkate alan daha bütüncül bir yaklaşım gereklidir.
