BAVER ACAR, ÖZKAN KÖSE, GÜNEŞ AYTAÇ, SERRA ÖZTÜRK, ASİYE KÜBRA GÖKSU, GAMZE TANRIOVER, MUZAFFER SİNDEL
Joint Diseases and Related Surgery - 2018;29(3):176-183
Amaç: Bu çalışmada, sıçanlarda tam kalınlıkta supraspinatus (SS) tendon yırtığı sonrasında diabetes mellitus (DM)’un intramusküler yağlı dejenerasyon üzerindeki etkisi değerlendirildi. Gereç ve yöntemler: Çalışmaya taklit grubuna (n=6), kontrol grubuna (n=6) ve deney grubuna (n=12) randomize edilmiş 24 erişkin erkek Wistar Albino sıçanı (yaş, 18-24 hafta; ağırlık, 320-380 g) dahil edildi. Streptozotosin enjeksiyonu sonrası her ölçümde açlık kan glikoz seviyeleri ?250 mg/dL olan sıçanlar DM’li kabul edildi. Çalışmanın yedinci gününde, deney ve kontrol gruplarındaki sıçanların SS kasları tam kat kesildi. Tüm hayvanlara cerrahi işlemden dört hafta sonra ötanazi uygulandı ve SS kasları tamamen çıkarıldı. Supraspinatus kasındaki yağlı dejenerasyon histolojik ve immünhistokimyasal olarak oil red O ve peroksizom proliferatör aktive edici reseptör gamma (PPAR-g) boyaması ile histolojik skoru (H-skor) ve kantitatif yöntemler kullanılarak değerlendirildi. BULGULAR: Deney grubunun SS kaslarının tüm bölgelerinde kontrol ve taklit gruplarına göre daha yoğun oil red O ve PPAR-g boyaması gözlemlendi (p<0.05). SONUÇ: Bu çalışmanın sonuçları, DM’nin SS tendon yırtığı sonrası intramusküler yağ dejenerasyonunu hızlandırdığını gösterdi. Konservatif tedavi için seçilen rotator manşet yırtığı olan diyabetik hastalarda yağlı dejenerasyon yakından izlenmelidir ve erken cerrahi tedavi bir seçenek olarak düşünülmelidir.
