İ HALİL BAHÇECİOĞLU, YUSUF ÖZKAN, SELMAN ÇELEBİ, EMİR DÖNDER
Journal of Clinical Practice and Research - 1999;21(2):83-87
Amaç: Bu çalışmada diabetes mellituslu hastalarda hepatit C infeksiyon sıklığını, diyabetin süresi, diyabetin tipi, uygulanan tedavi, hastanede yatış ve transfüzyon öyküsü açısından inceledik. Hastalar ve yöntem: Çalışmaya diabetes mellitus tanısı konulan toplam 100 hasta, kontrol grubu olarak toplam 100 normal sağlıklı birey alındı. Diabetes mellituslu hastaların 88'i tip 2, 12'si tip 1 idi. Hasta ve kontrol grubunda anti-HCV, HBsAg, anti-HBs üçüncü kuşak ELİSA testi ile çalışıldı. Bulgular: Diabetes mellituslu hastaların % 7'sinde, kontrol grubunun ise % 1'inde anti-HCV pozitifti. Fark istatiksel olarak anlamlıydı (p<0.05). Anti-HCV pozitif olguların hepsi tip 2 diabetes mellitustu. Tip 1 diabetes mellituslu hastalarda hastaneye yatış, tip 2' ye göre daha fazla sayıdaydı. Anti-HCV pozitif olgularda transfüzyon öyküsü yoktu. Anti-HCV pozitif olguların % 85.7' sinde (6/7), kontrol grubunda % 17.2'sinde (16/93) alanin aminotransferaz normalden daha yüksekti. Fark anlamlıydı (p<0.05). Sonuç: Diabetes mellituslu hastalarda hepatit C infeksiyon sıklığı kontrol grubuna göre artmıştır. Hepatit C infeksiyonu ile tip 2 diyabet ilişkili görünmektedir. Bu ilişki HCV infeksiyonunun tip 2 diyabet gelişimine yol açtığı yönündedir. HCV'nun diabetojenik etkisi konusunda ileri çalışmalar yapılmalıdır.
